அடியார் பெருமை - மெய்ப்பொருள் நாயனார்

  

மெய்ப்பொருள் நாயனார்

தகவல் பலகை	விவரம்
குலம்	மலையமான்
நாடு	சேதி  நாடு
அவதார தலம்/ஊர்	திருகோவலூர்
மாதம்	கார்த்திகை
குருபூஜை நட்சத்திரம்	உத்திரம்
முக்தி தலம்	திருகோவலூர்
திருத்தொண்டு	அடியார்களையும், அடியார் வேடத்தையும், போற்றியது.
இடம்பெற்ற திருமுறை	12.11  - தில்லைவாழ் அந்தணர் சருக்கம்
திருமுறை குறிப்பு	“வெல்லுமா மிகவல்ல மெய்ப்பொருளுக்கு அடியேன்”

திருக்கோவிலூர் என்பது சோழநாட்டுக்கும் தொண்டைநாட்டுக்கும் நடுவில் அமைந்த நடுநாடு ஆகும். இந்த நாடு சேதிநாடு என்றும் அழைக்கப்பட்டது. சேதியர்மரபினர் இங்கு வாழ்ந்ததாலும், இரண்டு நாடுகளுக்கிடையே அமைந்ததாலும் இந்தப்பெயர் பெற்றது.

தென்பண்ணையாற்றின் தென்கரையில் சிறப்புடன் விளங்கிய இந்தநகரமே நடுநாட்டின் தலைநகரமாக இருந்தது. இங்கு மலாடர்மரபினர் செங்கோல்ஓச்சி ஆட்சிசெய்து வந்தனர். சிவநெறியில் சிறந்துவிளங்கி, சிவனடியார்களின் உள்ளமறிந்து ஏவல்குறிப்பறியும் உயர்ந்தமரபில் தோன்றியவரே மெய்ப்பொருள்நாயனார் ஆவார்.

சிவனடியார்களின் திருவேடமே உண்மையான மெய்ப்பொருள் என்று அவர் கருதினார். அதனால் அவர் மெய்ப்பொருள்நாயனார் என்னும் திருநாமம்பெற்றார். திருக்கோவிலூரைத் தமது ராஜதானியாகக்கொண்டு, அறநெறிவழுவாமல் மக்களைக்காத்து அவர் அரசாட்சிபுரிந்து வந்தார்.

அவர் அடியார்களை இரவும்பகலும் போற்றி, சிவபக்தியோடு வாழ்ந்த அஞ்சாநெஞ்சம் கொண்ட வீரமன்னர் ஆவார். அவரது செல்வம் அனைத்தும் கோவில்திருப்பணிக்கும், அடியார்களின் பணிக்குமே பயன்பட்டது.

இவ்வாறு பண்பும் பக்தியும் ஒருங்கேவிளங்கிய இந்தஅரசருக்கு ஒரு கடும்சோதனை ஏற்பட்டது. அவரது பகையரசனான முத்தநாதன் என்பவன் போரில் பலமுறை தோல்வியுற்றவன் ஆவான். அவன் சூழ்ச்சியால் மெய்ப்பொருளாரைப் பழிவாங்கத் திட்டமிட்டான்.

முத்தநாதன் சைவவேடம்பூண்டான். திருநீற்றை முறைதவறி உடலெங்கும் பூசினான். கையில் ஒரு ஓலைக்கட்டை வைத்திருந்தான். அதற்குள் ஒரு கத்தியை மறைத்துவைத்திருந்தான். இவ்வாறு கபடத்தவசிபோல அவன் திருக்கோவிலூரை அடைந்தான்.

மக்கள் அனைவரும் அவனை உண்மையான சிவனடியார் என்று எண்ணி, மரியாதையுடன் வழிகாட்டினர். அவன் எந்தவொரு தடையுமின்றி மன்னரின் மாளிகையை அடைந்தான்.

மெய்க்காப்பாளன் தத்தன், அரசர் இப்போது துயிலில் இருக்கிறார் என்று கூறியும் கேட்காமல்,  முத்தநாதன் அதைக்கேட்கவில்லை. அவன் கதவைத்திறந்து உள்ளே புகுந்தான்.

"சிவாயநம" என்று உரக்க முழங்கிய அவன் குரலைக்கேட்டு, மெய்ப்பொருள்நாயனார் மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைந்தார். திருநீறு அணிந்த அவனைச் சிவனடியார் என்று நம்பி, அவனது திருவடிகளில் வீழ்ந்துவணங்கினார்.

அப்போது முத்தநாதன், தன்னிடம் இருக்கும் ஆகமநூல் ஒன்று உமக்கு மோட்சமளிக்கும் என்று கபடமாகக்கூறினான். அரசரும் அரசியாரும் அதை உண்மை என்று நம்பினர்.

பின்னர், இது ஆகமவிதி என்று சொல்லி அரசியாரை அங்கிருந்து அகற்றச்செய்தான். மன்னர் பணிவுடன் திருவெண்ணீற்றை அணிந்து, அவனிடம் அருள்வேண்டி நின்றார்.

அந்தத்தருணத்தில் முத்தநாதன்,  தான்மறைத்துவைத்திருந்த வாளை எடுத்தான். தலைதாழ்த்தி நின்ற மன்னரை வஞ்சகமாகத் தாக்கினான்.

உயிர்பிரியும் நிலையிலும் மெய்ப்பொருள்நாயனார் மனத்தில் ஒருதுளி கோபமும் எழவில்லை. திருநீறு அணிந்த அவன் உடலைப்பார்த்து அவர் சிவனையே நினைத்தார்.

இதைக் கண்ட மெய்க்காப்பாளன் தத்தன் வாளெடுத்து ஓடிவந்தான். அப்போதும் மன்னர் கையெடுத்து, "தத்தா நமர்" என்று கூறி அவனைத்தடுத்தார். இவன் நம்மைச்சேர்ந்தவன் என்பதே அந்த வார்த்தையின் பொருள் ஆகும்.

அரசரின் அன்பின் ஆழத்தையும் பக்தியின் உயரத்தையும் உணர்ந்த தத்தன் கண்ணீர் சிந்தினான். மெய்ப்பொருள்நாயனார் தத்தனிடம், 

"இந்த அடியாருக்கு எவ்வித இடரும் நேராதபடி நாட்டின் எல்லைவரை கொண்டுபோய்விடு" என்று ஆணையிட்டார்.

அவ்வாறே தத்தனும் செய்தான். அவன் திரும்பிவந்தபோது, மன்னரின் உயிர்துடித்துக் கொண்டிருந்தது. அவரது இறுதி கவலையும் அடியாருக்கு எவ்வித ஆபத்தும் நேர்ந்துவிடக்கூடாதே என்பதே ஆகும்.

இன்றைக்கு என் ஐயன் செய்ததை யார் செய்வார் என்று கூறியவாறே மெய்ப்பொருள்நாயனார் உயிர்நீத்தார்.

அந்தக்கணத்தில் அறையெங்கும் பேரொளி பரவியது. இடபவாகனத்தில் சக்திசமேதராக எம்பெருமான் எழுந்தருளினார். திருவருளால் மெய்ப்பொருள்நாயனார் புதிய இளமையுடன் உயிர்பெற்று எழுந்தார். அவருக்கும், அவரது அருமைமனைவிக்கும் எப்போதும் தம்மோடு வாழும் சிவப்பேற்றை எம்பெருமான் அருளினார்.

உயிர்போகும் தருணத்திலும் கூட, சிவனடியார்களின் திருவேடத்திற்கும் திருநீறு அணிந்தவர்களுக்கும் பக்திகாத்து வாழ்ந்துகாட்டியவர் மெய்ப்பொருள்நாயனார் ஆவார்.

 அத்தகைய பக்தியின் உயரத்தை அளவிட யாரால் முடியும்?

திருச்சிற்றம்பலம்.

ஒலி அலையில் (podcast) கேட்க ⬇️

📊 பகுப்பாய்வு பாடத்திற்கு ...

➡️ இங்கே சொடுக்கவும்