திருமுறை வனம்: 

மயில் 

தகவல் பலகை	விவரம்
பறவை	மயில்
அறிவியல் பெயர்	Pavo cristatus (Indian Peafowl)
சராசரி வாழும் காலம்	In the wild: 15–20 years In captivity: Up to 25 years
உணவு	சர்வ உண்ணி - தானியங்கள், விதைகள், பூச்சிகள், சிறிய ஊர்வன மற்றும் பழங்களை உண்ணும்.
குறிப்புகள்	ஆண் மயில் காதல் காட்சிகளில் பயன்படுத்தப்படும் அதன் துடிப்பான, பளபளப்பான வால் இறகுகளுக்குப் பெயர் பெற்றது. அவற்றின் உரத்த கூச்சல்கள் பெரும்பாலும் மழை அல்லது வானிலை மாற்றத்தைக் குறிக்கின்றன. இறகுகள் வருடத்திற்கு ஒரு முறை இயற்கையாகவே உதிர்ந்து வீடுகளிலும் கோயில்களிலும் மங்களகரமானதாகக் கருதப்படுகின்றன. இது இந்தியாவின் தேசியப் பறவை, இது கருணை மற்றும் அழகைக் குறிக்கிறது.
இடம் பெற்றுள்ள திருமுறைகள்	1,2,3,5,6,7,8

 

பலவும்பய னுள்ளன பற்றும் ஒழிந்தோம்

கலவம்மயில் காமுறு பேடையொடு ஆடிக்

குலவும்பொழில் சூழ்ந்த குரங்கு அணில் முட்டம்

நிலவும்பெரு மான் அடி நித்தல் நினைந்தே.   (1:31:6)  

அயிலுடைவேலோர் அனல்புல்

        குகையின் அம்பொன்றால்

எயில்படஎய்த எம் இறைமேய 

        இடம்போலும்

மயில்பெடைபுல்கி 

        மாநடமாடும் வளர்சோலைப்

பயில்பெடைவண்டு 

        பாடலறாத பரங்குன்றே.   (1:100:7)

வரிவளர் அவிர் ஒளி அரவரை தாழ

வார்சடை முடிமிசை வளர்மதி சூடிக்

கரிவளர் தருகழல் கால்வலன் ஏந்திக் 

கனல் எரி ஆடுவர் காடரங் காக

விரிவளர் தருபொழில் இளமயில் ஆல 

வெண்ணிறத்து அருவிகள் திண் என வீழும்

எரிவளர் இனமணி புனமணி சாரல் 

இடைச்சுர மேவிய இவர்வணம் என்னே   (1  :78:1)

மயில்புல்குதண் பெடையோடுடன் 

ஆடும்வளர் சாரல்

குயில் இன்னிசை பாடும் குளிர் 

சோலைக்கொடுங் குன்றம்

அயில்வேல்மலி நெடுவெஞ்சுடர் 

அனல் ஏந்தி நின்று ஆடி

எயில்முன்பட எய்தான் அவன் 

மேய அவ் எழில் நகரே.   (1:14:2)  

பீலிம்மயில் பெடையோடுறை 

பொழில்சூழ்கழை முத்தம்

சூலிம்மணி தரைமேல்நிறை 

சொரியும்விரி சாரல்

ஆலிம்மழை தவழும்பொழில் 

அண்ணாமலை அண்ணல்

காலன்வலி தொலைசேவடி 

தொழுவாரன புகழே.   (1:10:3)

உரைசேரும் எண்பத்து நான்குநூறு  

          ஆயிரமாம் யோனிபேதம்

நிரைசேரப் படைத்தவற்றின் உயிர்க்கு உயிராய் 

          அங்கங்கே நின்றான்கோயில்

வரைசேரும் முகில்முழவ மயில்கள்பல 

          நடமாட வண்டுபாட

விரைசேர்பொன் இதழிதர மென்காந்தள் 

          கையேற்கும் மிழலையாமே.   (1:32:4)

பூவார் பொய்கை அலர்தா 

          மரைசெங் கழுநீர் புறவெல்லாம்

தேவார் சிந்தை அந்த ணாளர் 

          சீரா லடிபோற்றக்

கூவார் குயில்கள் ஆலும் 

          மயில்கள் இன்சொற் கிளிப்பிள்ளை

காவார் பொழில்சூழ்ந் தழகார் 

          குடந்தைக் காரோ ணத்தாரே.   (1:72:5) 

நாகமும் வான்மதியும் நலம்மல்கு 

          செஞ்சடையான் சாமம்

போகநல் வில்வரையால் 

          புரம்மூன்று எரித்து உகந்தான்

தோகைநல் மாமயில்போல் வளர்சாயல் 

          தூமொழியைக் கூடப்

பாகமும் வைத்து உகந்தான் 

          உறைகோயில் பாதாளே.   (1:108:3)

வான் அமர் மதியொடு மத்தம் சூடித்

தான் அவர் புரம் எய்த சைவனிடம்

கான் அமர் மடமயில் பெடைபயிலும்

தேன் அமர் பொழில் அணி சிரபுரமே.   (1:109:7)

பங்கயம் மலர்ச் சீறடிப் பஞ்சுறு            

          மெல்விரல் அரவ அல்குல்            

மங்கை மார்பலர் மயில்குயில் கிளி என            

          மிழற்றிய மொழியார்மென்            

கொங்கை யார்குழாங் குணலைசெய்             

          கோட் டூர்நற் கொழுந்தே என்று எழுவார்கள்            

சங்கை ஒன்று இலர் ஆகிச் சங்கரன்திரு            

          அருள்பெறல் எளிதாமே.   (2:109:2)

கோல மாமயில் ஆலக் கொண்டல்கள்

          சேர்பொ ழிற்குல வும்வ யலிடைச்

சேல் இளம் கயலார் புனல்சூழ்ந்த திருக் களர் உள்

        நீலம் மேவிய கண்டனே நிமிர்

புன்ச டைப்பெரு மான் எனப்பொலி

       ஆலநீ ழல் உளாய் அடைந்தார்க்கு அருளாயே.   (2:51:6)

இடமயில் அன்னசாயல் மடமங்கை தன்கை    

          எதிர்நாணி பூண வரையில்    

கடும்அயிலம் புகோத்து எயில் செற்றுகந்து    

          அமரர்க்கு அளித்த தலைவன்    

மடமயில் ஊர்திதாதை எனநின்று தொண்டர்    

          மனநின்ற மைந்தன் மருவும்    

நடமயி லாலநீடு குயில்கூவு சோலை    

          நறையூரின் நம்பன் அவனே.   (2:87:2)

ஞாலமல்கும் தமிழ்

          ஞானசம்பந்தன் மாமயில்

ஆலும் சோலை புடைசூழ்

          அகத்தியான் பள்ளியுள்

சூல நல்லபடையான்

          அடிதொழுது ஏத்திய

மாலைவல்லார் அரவர்தங்கள்

          மேல்வினை மாயுமே.  (2:76:11)

பாலன் உயிர் மேலணவு காலன் உயிர்

          பாறவுதை செய்தபரமன்

ஆலுமயில் போலியலி ஆயிழை

          தனோடும் அமர் எய்தும் இடமாம்

ஏலமலி சோலை இன வண்டுமலர்

          கிண்டிநற உண்டு இசைசெயச்

சாலிவயல் கோலமலி சேல் உகள

          நீலம்வளர் சண்பைநகரே.   (3:75:6)

துஞ்சுநறு நீலம் இருள் நீங்க ஒளி

          தோன்றும் அது வார்கழனிவாய்

மஞ்சுமலி பூம்பொழிலின் மயில்கள்நட

          மாடல்மலி மாகறல் உளான்

வஞ்ச மதயானை உரி போர்த்துமகிழ்

          வானொர்மழு வாளன்வளரும்

நஞ்சம் இருள் கண்டம் உடை நாதன் 

          அடியாரை நலியா வினைகளே.   (3:72:5)

மயில்பெடை புல்கியால

          மணல்மேல்மட அன்னமல்கும்

பயில்பெடை வண்டுபண்செய்

          பழங்காவிரிப் பைம்பொழில்வாய்க்

குயில்பெடை யோடுபாடல்

          உடையான்குட மூக்கு இடமா

இயலொடு வானம் ஏத்த

          இருந்தான் அவன் எம் இறையே.   (3:59:3)

துவர் உறு விரிதுகில் ஆடையர்

          வேடம் இல் சமணர் என்னும்

அவர் உறு சிறுசொலை அவம் என

          நினையும் எம்  அண்ணலார் தாம்

கவர் உறு கொடிமல்கு மாளிகைச்

          சூளிகை மயில்களாலத்

திவர் உ று மதிதவழ் திருநெல்வேலி 

          உறை செல்வர்தாமே.   (3:92:10)

கயிலை நாதன்

          கறுத்து அவர் முப்புரம்

எயில்கள் தீ எழ

          வெல்வல வித்தகன்

மயில்க ளாலும்

          வலஞ்சுழி ஈசனைப்

பயில்கிலார் சிலர்

          பாவித் தொழும்பரே.   (5:66:2)  

வடிகொள் வெண்மழு

          மானமர் கைகளும்

பொடிகொள் செம்பவளம்

          புரை மேனியும்

நடிகொள் நன்மயில் 

        சேர்திரு நாரையூர்

அடிகள் தம்

        வடிவம் அழகு இதே.   (5:55:5)

உழைஉரித்த மான் உரிதோல் ஆடை யானே 

உமையவள்தம் பெருமானே இமையோர் ஏறே

கழை இறுத்த கருங்கடல்நஞ்சு உண்ட கண்டா

கயிலாய மலையானே உன்பால் அன்பர்

பிழைபொறுத்தி என்பதுவும் பெரியோய் நின் தன்

கடன் அன்றே பேரருளுன் பால தன்றே

அழை உறுத்து மாமயில்க ளாலும் சோலை

ஆவடுதண் துறை உறையும் அமர் ஏறே.   (6:47:7)

ஊன் உடுத்தி ஒன்பது வாசல் வைத்து 

ஒள் எலும்பு தூணா வுரோம மேய்ந்து

தாம் எடுத்த கூரை தவிரப் போவார்

தயக்கம் பலபடைத்தார் தாம ரையினார்

கான் எடுத்து மாமயில்க ளாலும்சோலைக் 

கழிப்பாலை மேய கபாலப் பனார்

வானிடத்தை ஊடறுத்து வல்லைச் செல்லும் 

வழிவைத்தார்க்கு அவ்வழியே போதும் நாமே.   (6:12:1)

பூளைபுனை கொன்றையொடு புரிசடையி னானைப்

         புனலாகி அனலாகிப் பூதங்கள் ஐந்தாய்

நாளைஇன்று நெருநலாய் ஆகாய மாகி

         ஞாயிறாய் மதியமாய் நின்ற எம் பரனைப்

பாளைபடு பைங் கமுகின் சூழல் இளந் தெங்கின்

         படுமதஞ்செய் கொழுந்தேறல் வாய்மடுத்துப் பருகிக்

காளைவண்டு பாடமயில் ஆலும்வளர் சோலைக்

         கானாட்டு முள்ளூரிற் கண்டுதொழு தேனே.   (7:40:4)

முளைக்கைப்பிடி முகமன்சொலி

          முதுவேய்களை இறுத்துத்

துளைக்கைக் களிற்று இனமாய்நின்று

          சுனைநீர்களைத் தூவி

வளைக்கைப்பொழி மழைகூர்தர

          மயில்மான்பிணை நிலத்தைக்

கிளைக்கமணி சிந்தும் திருக்

          கேதாரம் எனீரே.   (7:78:8)

ஏனத்திரள் கிளைக்கஎரி

          போலமணி சிதற

ஏனல் அவை மலைச்சாரலில்

          எரியும் கரடீயும்

மானும்மரை இனமும்மயில்

          மற்றும்பல வெல்லாம்

தேன் உண்பொழில் சோலைமிகு

          சீபர்ப்பத மலையே.   (7:79:9)

குரும்பைமுலை மலர்க்குழலி கொண்ட தவம் கண்டு

       குறிப்பினொடும் சென்றவள்தன் குணத்தினைநன்கு அறிந்து

விரும்புவரம் கொடுத்தவளை வேட்டருளிச் செய்த

   விண்ணவர்கோன் கண்ணுதலோன் மேவியவூர் வினவில்

அரும்பருகே சுரும்பருவ அறுபதம் பண்பாட

   அணிமயில்கள் நடமாடும் அணிபொழில்சூழ் அயலின்

கரும்பருகே கருங்குவளை கண்வளருங் கழனிக்

   கமலங்கள் முகமலருங் கலயநல்லூர் காணே.   (7:16:1)

கலவ மயில்போல்

          வளைக்கை நல்லார்

பலரும் பரவும்

          பவளப் படியான்

உலகின் உள்ளார்

          வினைகள் தீர்ப்பான்

உலவும் திரைவாய்

          ஒற்றி ஊரே.   (7:91:8)

மானும்மரை இனமும்மயில்

          இனமும் கலந்து எங்கும்

தாமேமிக மேய்ந்து தடம்

          சுனைநீர்களைப் பருகிப்

பூமாமரம் உரிஞ்சிப்பொழில்

          ஊடேசென்று புக்குத்

தேமாம்பொழில் நீழல்துயில்

          சீபர்ப்பத மலையே.   (7:79:1)

இலவ இதழ் வாய் உமையோடு எருது ஏறிப் பூதம்

      இசைபாட இடுபிச்சைக் கெச்சுச்சம் போது

பலவகம்புக் குழிதர்வீர் பட்டோடு சாந்தம்

      பணித்து அருளாது இருக்கின்ற பரிசென்ன படிறோ

உலவுதிரைக் கடல்நஞ்சை அன்று அமரர் வேண்ட

      உண்டு அருளிச் செய்தது உமக்கு இருக்கொண்ணா திடவே

கலவமயில் இயலவர்கள் நடமாடும்\ செல்வக்

      கடல்நாகைக் காரோணம் மேவி இருந் தீரே.   (7:46:6)  

தோடு காது இடு தூநெறி யானைத்

          தோற்ற மும் துறப்பாயவன் தன்னைப்

பாடு மாமறை பாடவல் லானைப்

          பைம்பொ ழில் குயில் கூவிட மாடே

ஆடு மாமயில் அன்னமோடு ஆட

          அலைபு னல் கழனித் திரு நீடூர்

வேடனாய பி ரான் அவன் தன்னை

          விரும்பி நாம்பணி யாவிட லாமே.   (7:56:4)

உன்னற் கரிய திருஉத்தர கோசமங்கை

மன்னிப் பொலிந்து இருந்த மாமறையோன் தன்புகழே

பன்னிப் பணிந்து இறைஞ்சப் பாவங்கள் பற்று அறுப்பான்

அன்னத்தின் மேல் ஏறி ஆடுமணி மயில்போல்

என் அத்தன் என்னையும் ஆட்கொண்டான் எழில்பாடிப்

பொன் ஒத்த பூண்முலையீர் பொன்னூசல் ஆடாமோ.   (8:16:7)