அடியார் பெருமை - அரிவட்ட நாயனார்

 

அடியார் பெருமை

அரிவட்ட நாயனார்

தகவல் பலகை	விவரம்
குலம்	வேளாளர்
நாடு	சோழ நாடு
ஊர்	கணமங்கலம்
மாதம்	தை
குரு பூஜை நட்சத்திரம்	திருவாதிரை
பிற அடியாருடன்	விவரங்கள்  இல்லை
திருத்தொண்டு	சிவபூஜைக்குரிய பொருட்கள், கீழே  விழுந்ததால், மாறாக தன்னுடைய கழுத்தை வெட்டத்துணிந்தவர்
இடம்பெற்ற திருமுறை	12.49
சோதிட குறிப்புகள்	விவரங்கள்  இல்லை

               சோழர்களது நாட்டிலே, நீர்வளம், நிலவளம் நிறைந்த கணமங்கலம் எனும் ஊரில், சிவபாதம் மறவாத சீருடையாளர், அரிவட்டாயர். மனையறம் பூண்டு வாழ்ந்த அவர், சிவபெருமானுக்கு ஏற்றன, என்று செந்நெல் அரிசியும், செங்கீரையும், மாவடுவும், நாள்தோறும் கொண்டு வந்து திருவமுது செய்விப்பார்.

               இத்திருத்தொண்டினை, அவர் வறுமை வந்த காலத்தும், விடாது செய்து வருவார், என உலகுக்குக் காட்டி, அது கொண்டு உலகை உய்விக்கும் பொருட்டு, இறைவர், அவரது வழிவழி வந்த செல்வத்தை, சென்ற வழி தெரியாது மாற்றினார். வறுமை வந்த போதும், நாயனார் உமையொருபாகருக்குத், தாம் முன்செய்துவந்த திருப்பணிகள், முட்டாது செய்து வருவாராயினர்.

        கூலிக்கு நெல் அறுத்து வாழ்பவராய்க், கூலியாகக் கிடைத்த செந்நெல்லைக் கொண்டு, இறைவருக்குத் திருவமுது ஆக்கினார். கார்நெல் அரிந்து, கார் நெற் கூலி கொண்டு, தாம் உண்டு வந்தார். இந்நிலையினையும் மாற்ற, இறைவர், திருவுளம் பற்றவே வயல்களில் எல்லாம், நல்ல நீண்ட செந்நெல்லேயாகி விளைந்தன.

    அவற்றை அறுத்த நெற்கூலியினைக் கொண்டு, “இது அடியேன் செய்த புண்ணியமே ஆகும்”, என்று சிந்தை மகிழ்ந்து, அக்கூலியெல்லாம், திருவமுதுக்கே ஆக்கினார்.

         தம் வீட்டுக் கொல்லையில் வளர்த்த கீரை வகைகளைக் கொய்து, மனைவியார் சமைத்துத்தர, அதனை உணவாகக் கொண்டார்.

         ஒருநாள், தொண்டனார் இறைவர்க்கு ஊட்ட, அவரது அன்புபோன்ற தூய செந்நெல்லரிசியும், மாவடுவும், மென்கீரையும் கூடையிற் சுமந்து செல்லும் பொழுது, திருமேனி வாடியதனால், கால் தளர்ந்து தப்பித், தாயனார் வீழ்ந்தார். மட்கலம் மூடும் கையினால், காதல் மனைவியார் அணைத்தும், கூடையிற் கொண்டவை எல்லாம், நிலத்தில் சிந்தின, அது கண்டு தாயனார், “இனி அங்கு ஏன் போதல் வேண்டும்?”, என வருந்தினார். “அளவில்லாத தீமையுடையேன், இறைவன் அமுது செய்யும்பேறு பெற்றிலேன்” என்று அரிவார் போன்று, அரிவாள் கொண்டு, கழுத்தினை அரியத்தொடங்கினார்.

மின் புத்தகத்தை பெற click செய்யவும் 

         அப்பொழுது, மண் வாசனையுடன், அம்பலத்தாடும் ஐயரது வீசிய கையும், மாவடு அருந்தும், “விடேல்! விடேல்!!” என்று ஓசையும், உடனே ஒருங்கு எழுந்தன. இறைவரது திருக்கை, அன்பரது, கழுத்து அரியும் திண்ணிய கையினைப், பிடித்துக் கொள்ளவே, அவரும், அச்செயல் தவிர்த்தனர்.

         அன்பனார், அஞ்சலி கூப்பி நின்று பலவாறு துதித்து வணங்கினார். இறைவர் அவர் முன் தோன்றி, அடிசேர, திரு அம்பலத்தில் எழுந்தருளினார். தாயனார், தம் கழுத்தை அரிவாள் பூட்டி, அறுத்த காரணத்தால், அரிவாட்டாய நாயனார் எனும் திருநாமத்தைப் பெற்றார்.