திறந்த கதவும் ... மூடிய கதவும்...

        

        மூடிய கதவை திறப்பதும், திறந்த கதவை மூடுவதும், இறைவனின் திருவிளையாடல் என்றாலும், கதவு திறக்கப்பட்டதும், ஒருவர் மூர்ச்சைஅடையவும், மற்றவர் இயல்பாகஇருப்பதும் வேறுசிந்தனையை அல்லவாதருகிறது!.. இதற்கு என்ன சமாதானம் சொல்வது?

        திருத்தொண்டு செய்துவரும் ஆளுடைஅரசும், ஆளுடைப்பிள்ளையாரும், திருப்புகலூரில் சந்தித்துக் கொண்டனர். அதைத்தொடர்ந்து, பலதலங்களுக்கு, இருவரும் சேர்ந்தேசென்றனர், வழிபாடுநிகழ்த்தினர். பலதலங்கள் சேர்ந்து தரிசித்த பின்னர், இருவரும் திருமறைக்காடுவந்தடைந்தனர். 

        இறைவன் திருக்கருனையினால், உயிர் மீண்டுவந்த அப்பர்பெருமானை கண்டுதரிசிக்கவும், காழிநகர்தலைவர் திருஞானசம்பந்தருடன், நமதுஊருக்கு வருகிறார்கள் என்றசெய்தி அறிந்த, திருமறைக்காடு என்றதலத்தில் இருந்தஅடியவர்கள், மிகவும் மகிழ்ச்சி அடைந்து, ஊரினை அலங்கரித்தனர். திருமங்கலப்பொருட்கள் பலவற்றையும்ஏந்தி, எதிர்கொண்டு அழைத்து, இருபெருமக்களையும்வரவேற்றுமகிழ்ந்தனர்.   

        கோயிலின் வெளிவாயில்வழியாக உட்புகுந்த இருவரும், திருக்கோயிலை வலம்வந்து உள்வாயில்வந்துசேர்ந்தனர். உள்வாயில் அடைத்துஇருப்பதை கண்ணுற்றஇருவரும், வாயிலை வணங்கிநின்றனர். திருக்கதவம் தாழிட்டு இருப்பதை கேட்டு அறிந்தனர்.

     அதுசமயம், பண்டைய நாளில், வேதங்கள் சிவனாரைவழிபட்ட பின்னர், கோயில்வாயிற்கதவுகளை திருக்காப்பிட்டு மூடிவிட்டன. 

    அதுநாள்முதலாக, அந்த கதவுகள் மூடியே இருப்பதாகவும் அருகே இருந்த அடியார்பெருமக்கள்  கூறினர். மறைகள் ஓதும்பெருமையுடையஅன்பர்கள் பலர்முயன்றும், மூடிய கதவுகள் திறக்கப்படவில்லை,  என்று கூறிய அடியார்கள், தாங்கள் அனைவரும் திட்டிவாசல் எனப்படும் அருகிலிருந்த சிறிய வாயில் வழியாக திருக்கோயிலுக்குள் சென்று இறைவனை வழிபட்டுவருவதாக கூறினார்கள். என்று பெரியபுராணத்தில் சேக்கிழார்பெருமான் பதிவு செய்கிறார்.  

அருமறைகள் திருக்காப்பு செய்து வைத்த 

அக்கதவம் திறந்திட அம்மறைகள் ஓதும்

பெருகிய அன்புடை அடியார் அணைந்து நீக்கப் 

பெறாமையினால் அன்று முதலாகப்பின்னை

ஒரு புடை ஓர் வாயில் அமைத்து ஒழுகும் தன்மை 

உள்ளபடி கேட்டருளி உயர்ந்த சண்பைத்

திரு மறையோர் தலைவர் வியப்பெய்தி நின்று 

திருநாவுக்கரசருக்குச் செப்புகின்றார்

இதனைக் கேட்டு மனம்கலங்கியவர் இறைவனிடம் வேண்டுதல் வைத்து அடைக்கப்பட்டுள்ள திருக்கோயில் கதவுகளை திறக்கவும் அடியார்பெருமக்கள் நேர்வழியேசென்று, இறைவனை தரிசித்து வழிபடவும் செய்ய வேண்டும் என கருதினர்.

ஞானசம்பந்தபெருமானின் திருக்குறிப்பை அறிந்து, அப்பர்பிரான், செந்தமிழ் பாடல்பாட விழைகிறார், என பெரியபுராணத்தில் சேக்கிழார்பெருமான் பதிவு செய்கிறார்

அப்பரே வேதவனத்து ஐயர் தம்மை 

அபிமுகத் திருவாயில் திறந்து புக்கே

எப்பரிசும் நாம் இறைஞ்ச வேண்டும் நீரே 

இவ்வாயில் திருக்காப்பு நீங்குமாறு

மெய்ப்பொருள் வண்டமிழ் பாடி அருளும் 

என்ன விளங்கு மொழி வேந்தர்அதுமேற்கொண்டு என்னை

இப்பரிசு நீர் அருளிச் செய்தீரால் ஆகில் 

இது செய்வேன் எனப் பதிகம் எடுத்தப் பாட

    ஞானசம்பந்தர் பணித்தபின்னர், அப்பர் பெருமான் பாடிய பதிகம் தான், "பண்ணின்நேர் மொழியாள், உமைபங்கரோ..." என்ற திருப்பதிகம்.  இந்தபதிகத்தில் வரும்சொற்கள் ஒவ்வொன்றும் வியந்து சிந்திக்க தக்கது, சில உதாரணமாக பார்க்கலாம்.

    இந்த பதிகத்தின் முதல் எழுத்து “ப” வல்லினத்தில் தொடங்கும். ப என்று சொல்லிப்பாருங்கள். இதழ் இரண்டும் விரியும்.. கதவு திறக்க வேண்டும் என்ற குறிப்பை இதில் வைத்து பாடல் அமைந்ததாக உணர முடிகிறது.

    வல்லினசொல்லை முதலில்வைத்து பாடுவதால், கதவை திறக்க வன்மைகொண்டு முயற்சி செய்யவேண்டும் என்றகுறிப்பும் இதனால் விளங்கும். சுவாமி திருமுன் அடைக்கப்பட்ட திருக்கதவும் முன்நின்று தொலைவில் இருந்தவாராக காணப்பட்டார் என்ற பொருள் பட "ஓ"கார விகுதி சேர்க்கப்பட்டு, மறைக்காடரோ, உமைபங்கரோ, என்ற பதிக பாடல்களில் வரும் குறிப்பு அதன் நேர்த்தி நம்மை வியக்காமல் இருக்க செய்வதில்லை. 

பண்ணின் நேர் மொழியாள் உமை பங்கரோ
  மண்ணினார் வலம் செய்ம் மறைக்காடரோ
  கண்ணினால் உமைக் காண கதவினைத்

  திண்ணமாகத் திறந்து அருள் செய்ம்மினே

         பத்துபாடல்கள் பாடியபின்னரும், கோயிலின்கதவுகள் திறக்கப்படாமையால், அப்பர்பிரான் மிகவும் மனம் வருந்தினார். கதவினைத் திறக்கச்செய்யும் மிகவும்அரிதான செய்கை என்று சேக்கிழார் பெரியபுராணத்தில் குறிப்பிடுகின்றார்.

       கதவுதிறக்கப்பட்டபின்னர், அதனால் மகிழ்ந்த அடியார்கள், மற்றும் விண்ணோர்கள் எழுப்பிய ஆரவாரஒலி, அண்டங்கள் அனைத்தையும்எட்டின என்று இங்கே பதிவு செய்துள்ளமையால் அறிந்துகொள்ள முடிகிறது.

    திருஞானசம்பந்தர் பதிகங்கள் திருக்கடைக்காப்பு என்றும், சுந்தரர் பதிகங்கள் திருப்பாட்டு என்றும் அப்பர் பெருமான் பதிகங்கள் தேவாரம் என அழைக்கப் பெறும் என்பதை நாம் அறிவோம்.

    ஆனால் இந்த பதிக பாடலை குறித்து சொல்லும் சேக்கிழார்பெருமான் இதனை கடைக்காப்பு என்று குறிப்பிடுகின்றார்.

    பதிகத்தின் நோக்கம் இந்தப்பாடல் பாடிய பின்னர் நிறைவேறிய காரணத்தால், இந்தப் பாடலை கடைக்காப்பு என்று சேக்கிழார் பெருமான் சொல்லி இருக்கலாம் என்று எண்ண தோன்றுகிறது. 

       

பாடிய அப்பதிகப் பாட்டான பத்தும் 
பாடல் நிரம்பிய பின்னும் பைம்பொன் வாயில்
  சேடுயர் பொன் கதவு திருக்காப்பு நீங்காச் 
செய்கையினால் வாகீசர் சிந்தை நொந்து
நீடு திருக்கடைக்காப்பில் அரிது வேண்டி 
நின்றேடுக்கத் திருக்காப்பு நீக்கம் காட்ட
ஆடிய சேவடியார் தம் அடியார் விண்ணோர் 

ஆர்ப்பு எழுந்தது அகிலாண்டம் அனைத்தும் மூழ்க  

பின்னர் அடியார்கள்புடைசூழ, அப்பர் பெருமானும், ஞானசம்பந்தரும் திருக்கோயில் உள்ளே சென்று, சிவபிரானை வணங்கிப் போற்றினார்கள். பெருமானின்சன்னதியில் இருவரும் பல பதிகங்கள் பாடியதாக பெரிய புராணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது. ஆனால் அத்தகைய பதிகங்கள் ஏதும் நமக்கு கிடைக்கவில்லை. எப்போதும் மூடியே கிடந்த கோயில் கதவுகள் திறந்து, அனைவரும் அந்த வாயில் வழியாக கோயிலுக்குள் சென்ற திரும்பிய பின்னர், திறக்கப்பட்ட கதவுகள் எப்போதும் திறந்தேஇராமல், கதவுகள் திறத்தலும்அடைத்தலுமாகியசெய்கை எப்போதும் நடைபெற வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன், அப்பர் பிரான், ஞானசம்பந்தரை நோக்கி, கதவுகள் மூடும்படி பதிகம்பாடி அருளவேண்டும் என்று வேண்டினார்.

    அப்போது ஞானசம்பந்தர், "சதுரம் மறைதான்" என்று தொடங்கும் பதிகத்தை பாடத்தொடங்கினார். இந்தப் பதிகத்தின் முதல்பாடலை பாடி முடித்தபின்னர், இரண்டு பக்கத்திலும் திறந்துகிடந்த கதவுகள் மூடின.

    இங்கே சிந்தனைக்கு வைக்கும்வினா, என்ன என்றால், தாம் அரிதில்பாட, பிள்ளையார் எளிதில்பாட, என சற்று அயர்ந்தார் என குறிப்பிடுவது சரியா..? மோன நிலையில் இருப்பவருக்கு அப்படி ஒரு அயர்ச்சி வருமோ...? என்ற இந்த ஐயம் எழும்.. இதனை அறிவியல் கண் கொண்டுநோக்கினால், இதில் சொல்லவரும் செய்திகள் விளங்கும்.

    திருமறைக்காட்டில் திருக்கோயிலின் திருக்கதவம் வடமொழி வேதங்களினால் நீண்ட நெடுங்காலமாக திறக்கப்படாமல் இருந்தது.. எத்தனை ஆண்டுகளாக திறக்கப்படாமல் இருந்தது என்பதனை அறிய முடியவில்லை.. இதனை சேக்கிழார் பெருமான் குறிப்பிடுகையில், 

“உரக்க்தவம் திருக்காப்புச் 

செய்த அந்நாள் முதல் இந்நாள் வரையும் 

பெரியபுராணம் 1530

ஆக, நீண்ட நெடும்நாட்களாக அடைத்து வைக்கபட்டகதவு என்பது இதனால் தெளிவாகிறது.. இப்படி நீண்டநெடும்காலமாக அடைத்து வைக்கப்பட்டு இருப்பதால், உள்ளிருக்கும் காற்று நிலை நிறுத்தப்பட்டு  இருந்தபடியால்தான் அப்பர்பெருமான் அயர்வுற்று இருந்தாரேஅன்றி “தன் முனைப்போடு பாடத் தொடங்கி விட்டோமோ என்ற கருத்தில் அயர்வுற்று இருந்ததாக எண்ணுதல் முறை அல்ல.

“தேடித் தேடோன்னாத தேவனை என்னுள்ளே

தேடிக் கண்டு கொண்டேன். (4.9.93)

    என பாடும் அவர் உள்ளத்தில் இறைவன் இருக்கையில் தன முனைப்பு வர சிறிதும் வாய்ப்பு இல்லை. என்பதனை அறிந்துகொள்ளவேண்டியது அவசியம். 

    அப்படியானால் ஞானசம்பந்தப்பெருமானும், அப்பர்ஸ்வாமிகளுடன் தானே இருந்தார். அவரும் தானே இதே கருத்தின்படி அயர்வுற்று இருக்கவேண்டும் என்று ஐயம் எழும்.

    ஞானசம்பந்தப்பெருமானை விட அப்பர்சுவாமிகள் உடல் வயதில் மூத்தவர். மூடியிருக்கும் திருக்கதவு திறக்கும் போது, அடைத்து வைத்த காற்று மூர்ச்சை அடைய செய்தது. சம்பந்தப்பெருமான் உடல்வயதில் இளையவர் என்பதால் அந்த மூச்சுத் திணறலை தாங்கிக் கொள்ள இயன்றது என்றே சொல்லத் தோன்றுகிறது.

    நீங்களே நீண்டநாட்களாக அடைத்துவைக்கப்பட்ட ஒருஅறையில் நுழைந்து பாருங்கள்.. மூர்ச்சை அடையசெய்யும் ஒரு அழுத்த காற்று அங்கே படரும்.. 

    தமக்கு அயர்ச்சியினை ஏற்படுத்தியது போல மற்ற அடியார்களுக்கும் ஏற்பட்டு விடக்கூடாது என்று எண்ணியே தான் காழி பெருந்தகையாரை திருக்கதவம் அடைக்க பாட வேண்டுகோள் வைக்கிறார்.

    சரி.. 

    கதவம் திறக்க பாடிய அப்பர்பெருமானே திருக்தவைஅடைக்கவும் பாடிஇருக்கலாம் தானே என்ற இன்னொரு சிந்தனை நமக்கு வராமல் இல்லை.. ஏன் அப்பர் திருக்கதவம் அடைக்க அப்பர்சுவாமிகள் பாடாமல் சம்பந்தபெருமானை பாட சொல்கிறார் என்றால்.. நீண்ட நாட்களாக அடைக்கபட்ட கதவு திறந்ததும் அதில் இருந்து வந்த மாசு காற்று அப்பரின் வயது முதிர்ச்சி காரணமாக அதை அவரின் உடல் எதிர்கொள்ள தயாராக இல்லை.. அதனால் திருக்கதவம் அடைக்கும்படி பாட சம்பந்தபெருமானிடம் வேண்டுகோள் வைக்கிறார்.

    ஒரு தேவார பாடல் சம்பந்தபெருமான் பாடியவுடனே திருக்கதவம் அடைத்துக் கொண்டது. நாவுக்கரசரின் உள்ளக் கிடக்கையை தெரிந்து இறைவன் திருக்க்தவினை தாழிட திருவுளம்கொண்டுஉள்ளார் என்பதும் நடந்த நிகழ்ச்சிகளின் மூலம் நமக்கு தெளிவாக தெரிகிறது.

    ஆக, இந்த சிந்தனையில் வந்த அறிவியல் குறிப்பு என்ன என்றால்.. நீண்ட நாட்களாக அடைக்கப்பட்ட அறையில் புதிய காற்று நுழையும் போது, அது மாசுபட்டு மூர்ச்சை அடைய செய்யும்..

    இதனால் தான் அப்பர்சுவாமிகள் மூர்ச்சை அடைந்தனரே தவிர, அறிவியல் கண் கொண்டு பார்க்க இன்னொரு சிந்தனை தெரியவில்லை.

         இப்படி கதவை திறப்பதும்/மூடுவதும் இறைவனின் திருவிளையாடல்.இதனால்அடியார் பெருமை காட்டப் படுகிறது என்றாலும் இந்த விளையாட்டில்சொல்லப்படுவதாக கருது வது/ வடமொழியால் அடைபட்ட கதவத்தை/ தமிழால் திறக்கவும் முடியும்.. (சாவியில்லாமல் பூட்டும் பூட்டுக்கள் உண்டு. ஆனால், எந்தப் பூட்டுவானாலும் சாவி இல்லாமல் திறக்கவே முடியாது. அது போல/ திருவடிக்கு சாவி தமிழ்பாட்டுதான் என்பதனை குறிப்ப தாகவே கொள்ள தோன்றுகிறது.