மூர்த்தி நாயனார்

 

அடியார் பெருமை

மூர்த்தி  நாயனார்

தகவல் பலகை	விவரம்
குலம்	வணிகர்
நாடு	பாண்டிய நாடு
ஊர்	மதுரை
மாதம்	ஆடி
குரு பூஜை நட்சத்திரம்	கார்த்திகை
பிற அடியாருடன்	விவரங்கள்  இல்லை
திருத்தொண்டு	சந்தனக் கட்டைகள் கிடைக்காது தன்னுடைய முழங்கையைக் கல்லில் தேய்த்தவர். நாடாளும் பொறுப்பு வந்தாலும் திருநீறு, உருத்திராக்கம், சடைமுடியைத் தன்னுடையசின்னமாகக் கொண்டவர்
இடம்பெற்ற திருமுறை	12.21
சோதிட குறிப்புகள்	விவரங்கள்  இல்லை

"மும்மையால் உலகாண்ட மூர்த்திக்கு மடியேன்"

பூழியர்கோன் தென்னாடு முத்து உடைத்து” என்ற முதுமொழிக்கேற்ப,
முத்தும் முத்தமிழும் தந்த சிறப்பால் முதன்மை பெற்ற பாண்டிய நாட்டின் தலைநகரம் மதுரை.
செந்தமிழ் சங்கங்கள் வளர்ந்த இந்தத் தலம்,
சோமசுந்தரர் தாமே சங்கப் புலவராய் விளங்கிய,
அறுபத்து நான்கு திருவிளையாடல்கள் நிகழ்ந்த புனிதப் பதியாகும்.

இத்தகைய சீர்மிகு மதுரையில்,
வணிகர் குலத்தில் அவதரித்தவர் மூர்த்தி நாயனார்.
பற்றற்ற சிவபெருமானின் திருவடிகளையே
வாழ்வின் உயர்ந்த பேறாகக் கொண்டு வாழ்ந்த இவர்,
ஆலயத்தில் தினந்தோறும்
சொக்கநாதருக்குத் திருச்சந்தனம் அரைக்கும்
திருத்தொண்டை தமது வாழ்நாள் கடமையாக ஏற்றிருந்தார்.

அந்நாளில், பாண்டியநாட்டில் அரசியல் மாற்றம் ஏற்பட்டது.
பகையரசனான கர்நாடக மன்னன் மதுரையை கைப்பற்றி,
சமண சமயத்தை ஆதரித்து,
சைவ சமயத்தினருக்கும் சிவனடியார்களுக்கும்
பல துன்பங்களை விளைவித்தான்.
சிவாலயத் திருப்பணிகளும் தடைபட்டன.

சமணர்கள் மூர்த்தி நாயனாரின் திருப்பணியையும் தடுக்க முயன்றனர்.
சந்தனக் கட்டைகள் கிடைக்காதபடி செய்தனர்.
ஆயினும்,
எதையும் பொருட்படுத்தாமல்
இறைவன் நினைவில் ஒன்றிய மனத்தோடு
நாயனார் தம் திருத்தொண்டைத் தொடர்ந்தார்.

ஒருநாள், சந்தனக்கட்டை எங்கும் கிடைக்காத நிலையில்,
“கட்டைக்கு தடையுண்டானால் என்ன?
அரைக்கும் என் முழங்கைக்கு தடையில்லை”
என்று எண்ணி,
சந்தனக் கல்லில் தமது முழங்கையைத் தேய்த்தார்.
தோல் கிழிந்தது.
இரத்தம் பீறிட்டது.
எலும்பும் நரம்பும் வெளிப்பட்டன.
ஆனால்,
அவர் மனம் அசையவில்லை.
பக்தி தளரவில்லை.

இந்த பரமசேவையை கண்ட ஆலவாய் அண்ணல்,
பக்தனுக்காக வெளிப்பட்டார்.
திருத்தொண்டு இனி தடையின்றி நடைபெறும் என்றும்,
பகைமன்னன் அழிவான் என்றும்,
இறுதியில் திருவடி சேர்வாய் என்றும்
அருள்வாக்கு வழங்கினார்.

அருள்வாக்கு நிறைவேறியது.
சமணமன்னன் மரணமடைந்தான்.
சமணஆதிக்கம் அழிந்தது.
சைவம் மீண்டும் தழைத்தது.

மன்னன் சந்ததிஇன்றிப் போனதால்,
பாரம்பரிய வழக்கப்படி
பட்டத்து யானை மூலம்
அரசன் தேர்வு செய்யப்பட்டது.
யானை, திருவாலவாய் கோயிலில்
வழிபாட்டில் நின்ற மூர்த்தி நாயனாரின்
கழுத்தில் மாலை அணிவித்தது.

மக்கள் ஆனந்தக் களிப்பில் முழங்கினர்.
மூர்த்தி நாயனார் அரசராக ஏற்கப்பட்டார்.

ஆனால்,
அவர் பொன்முடியும் மணிமாலையும் மறுத்தார்.
“இறைவன் திருவடியே எனக்கு முடி.
உருத்திராட்சமே எனக்கு மாலை.
திருவெண்ணீறே எனது அரச அலங்காரம்”
என்று பணிவோடு கூறினார்.

அவ்வாறே,
திருநீறு – கண்டிகை – சடைமுடி
என்னும் மும்மையுடன்
அறநெறி வழுவாது ஆட்சி செய்தார்.

அவரது ஆட்சியில்
சைவம் வளர்ந்தது.
சமணம் தளர்ந்தது.
மக்கள் வாழ்வு மலர்ந்தது.

நீண்ட காலம்
அறத்தோடு அரசாண்ட மூர்த்தி நாயனார்,
இறுதியில்

எம்பெருமானின் திருவடி நிழலை அடைந்தார். 

 

திருச்சிற்றம்பலம்