இறைவன் தந்த பொதிசோறு

பொதி சோறும் - ஏல நறும் குளிர் தண்ணீரும். 

கட்டுச்சோறும் பொதிச்சோறும் ஒன்றேதானா?

என்றால் ஒன்று தான்.!!

ஆனால் பயன்பாட்டிலும், சொல்லமைப்பிலும் சில நுட்பமான வேறுபாடுகள் உண்டு!

இன்றைய சிந்தனைக்கு இது மிகவும் சுவாரசியமான தலைப்பு. நாம் இதை இரு கோணங்களில் பார்க்கலாம்:

1. பொதுவான பார்வை (ஒன்றே என்பவர்களுக்கான காரணம்)

• செயல்பாடு: இரண்டுமே பயணங்களின் போது வழிநடை உணவாகக் கொண்டு செல்லப்படுவதால், அடிப்படை நோக்கம் ஒன்றே.
• தயாரிப்பு: நெடுந்தூரம் பயணிக்கும் போது உணவு கெட்டுப்போகாமல் இருக்க, புளிச்சோறு, தயிர்ச்சோறு, எலுமிச்சைச் சோறு போன்றவற்றை வாழையிலையிலோ, மந்தாரை இலையிலோ அல்லது  துணியிலோ கட்டி/பொதிந்து எடுத்துச் செல்வார்கள்.

2. நுட்பமான தத்துவப் பயன்பாட்டு வேறுபாடு (வேறானவை என்பவர்களுக்கான வாதம்)

அம்சம்	கட்டுச்சோறு	பொதிச்சோறு
சொல்லமைப்பு	'கட்டுதல்' (உணவைக் கட்டி வைக்கும் செயல்)	'பொதிதல்' (மூடி மறைத்து வைத்தல்)
வெளிப்புறத் தன்மை	பயணத்திற்குத் தேவையான பருப்பொருள் (Physical Feed). பசி தீர்க்கும் எளிய உணவு.	உள்ளே என்ன இருக்கிறது என்று வெளியே தெரியாதபடி மூடப்பட்டது (Hidden/Encapsulated).
ஆன்மீகப் பொருள்	உடலின் பசியைத் தீர்க்கும் நடைமுறை உணவு.	உடலின் பசியை மட்டுமல்ல உயிரின் பசியைத் தீர்க்கும் அருள் உணவு (எ.கா. சுந்தரருக்கு இறைவன் கொடுத்த பொதிச்சோறு).

 

பாரம்பரிய பொதி சோறு (Pothi Choru) என்பது வெறும் உணவல்ல; அது வாழையிலையின் வாசனை உணவோடு ஊறி உருவாகும் ஒரு சுவை அனுபவம்.

கட்டுச்சோறு என்பது நீண்ட தூரப் பயணங்களுக்காக, பல நாட்கள் கெட்டுப்போகாமல் இருக்க வேண்டும் என்ற ஒரே நோக்கத்திற்காகத் தயாரிக்கப்படும் உணவு.

பொதிச்சோறு அன்றாடப் பயன்பாட்டிற்கு (1-2 மணி நேரத்தில் உண்பதற்கு) என்றால், கட்டுச்சோறு பயணம் சார்ந்த தொலை தூர பயண உணவு! என்று புரிந்து கொள்வோம்.

கட்டுச்சோறு vs பொதிச்சோறு — ஒப்பீடு

அம்சம்	பொதிச்சோறு (Pothi Choru)	கட்டுச்சோறு (Kattu Choru)
நோக்கம்	மதிய உணவு / குறுகிய நேரப் பயணம்.	நீண்ட தூரப் பயணம் (2-3 நாட்கள்).
இலை / துணி	வாட்டிய வாழையிலை (வாசம் இறங்குவதற்காக).	உலர்ந்த காட்டன் துணி / இலை + துணி.
ஆயுட்காலம்	4 - 6 மணி நேரம்.	24 - 48 மணி நேரம் (கெடாது).

நீண்ட தூரம் பயணம் செய்யும்போது கெட்டுப்போகாமல் இருக்க புளிச்சோறு / புளியோதரை போன்ற உணவுகள் கட்டுச்சோற்றாக அமைகின்றன. குறுகிய நேரத்தில் அல்லது அன்றாடப் பயன்பாட்டிற்கு தயிர் சாதம் போன்ற உணவுகள் பொதிச்சோறாக அமைகின்றன.

இப்போது பொதிச்சோற்றின் இயல்பையும், கட்டுச்சோற்றின் இயல்பையும் பார்த்தாயிற்று.

இனி நாம் பெரியபுராணம் சொல்லும் பொதி சோறு செய்திக்கு போகலாம்.

உண் நீரின் வேட்கை உடன்

      உறுபசியால் மிக வருந்தி

பண்நீர்மை மொழிப் பரவையார்

      கொழுநர் வரும் பாங்கர்க்

கண் நீடுதிரு நுதலார் காதல்

      வரக் கருத்து அறிந்து

தண்ணீரும் பொதி சோறும்

      கொண்டு வழிச் சார்கின்றார்.  156  

ஏயர்கோன் கலிக்காம நாயனார் புராணத்தில் வரும் இந்த பாடல், சுந்தரரின் வருகைக்காக எம்பெருமான் தண்ணீரும் பொதி சோறும் கொண்டு வருகிறார் என குறிப்பிட்டு,

'வேனில் உறுவெயில்' வெம்மை தணிப்

  பதற்கு விரைக் குளிர் மென்

பான் நல் மலர்த்தடம் போலும்

  பந்தர் ஒருபால் அமைத்தே

ஆன மறை "வேதியராய் அருள்

  வேடம் கொண்டி ருந்தார்"

மான் அமரும் திருக் கரத்தார்

  வன்தொண்டர் தமைப் பார்த்து.  157

 அந்த சூழலை நமக்கு படம் பிடித்து காட்டுகிறார். அங்கே வந்த திரு குறுகாவூர் இறைவன், வேணில் காலத்தில், வெயிலின் வெப்பம் தனிப்பதற்காக, ஒரு பந்தர் அமைக்கிறார். தன்னை மறை வேதியாராக வேடம் சாற்றுகிறார், வன் தொண்டரான சுந்தரரின் வருகைக்காக..    

இந்தப் பாடலில் வரக்கூடிய "பொதி சோறு" தான்! நமது ஆய்வுக்காக.

இங்கே நாம் சிந்திக்க வேண்டியது, இந்த பொதி சோற்றில் இருந்த உணவு என்ன என்பதை தான். அதையும் சேக்கிழார் பெருமான் நமக்கு சிந்திக்க தருகிறார் அதிலிருந்து இந்த பொதி சோற்றில் இருந்த உணவு என்ன என்பதை பார்க்கலாம்.

ஆலநிழல் கீழ் இருந்தார் அவர்

      தம்மை எதிர் நோக்கிச்

சால மிகப் பசித்தீர் இப்

      பொதி சோறு தருகின்றேன்

காலம் இனித்தாழாமே கைக் கொண்டு

      இங்கு இனிது அருந்தி

ஏல நறும்குளிர் தண்ணீர் குடித்து

      இளைப்பு தீரும் என.  159

பாடலின் சூழலும் தத்துவப் பின்னணியும், நமக்கு தெளிவாக தெரிகிறது. அது வேணில் காலம் வெயில் அதிகமாக இருக்கிறது அதனால், சுந்தரர் அந்த ஆல மர நிழலின் கீழ் வந்து அமர்ந்தார். அங்கே மறையவர் வேடத்தில் இருந்த திருக்குறுகாவூர் இறைவன், “ரொம்ப பசியாக இருக்கீங்க (சால மிகப் பசித்தீர்) இந்த பொதி சோறு சாப்பிடுங்க” என "பொதி சோறும் "ஏலம் உடன்  நறு மணம்" கலந்த குளிர்ந்த நீரையும் குடித்து இளைப்பாறுங்கள்" என்று சொல்லும் போது அந்த சோற்றில் இருந்தது தயிர் சோறு தான் என்பதை நம்மால் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது.  

வேறு என்ன..!!

வெயில் காலத்திற்கு ஏற்றது தயிர் சாதம் தானே..!!

சுந்தரர் (வன்தொண்டர்) தயங்காமல், "இறைவன் (மறைமுனிவர்) நமக்குக் கொண்டுவந்து தரும் இந்தச் சோற்றை மறுப்பது ஆகாது" என்று ஏற்றுக்கொண்டு, தம் திருத்தொண்டர்களுடன் சேர்ந்து அதைத் 'திரு அமுது' செய்கிறார்.

நாம் இப்போது இந்த தயிர் சாதத்தை தயார் செய்வோம். ஆம் தயிர் சாதம் செய்வது சுலபம் தான். சாதத்தை வடித்து, காய்ச்சிய பசும்பால் மற்றும் புளிக்காத பசுந்தயிர். சேர்த்து, பசு நெய்யில் இஞ்சி,  மிளகு, பெருங்காயம், கருவேப்பிலை. போல நறுமண தாளிப்பு செய்து, கொத்தமல்லி தழை தூவி எடுத்து,  வறுத்த நான்கு மோர் மிளகாயை சோற்றில் பொதிந்து வைத்தால் தயிர் சாதம் ரெடி.

ஆனால், இந்த தயிர் சாதத்தில் கூடவே இருந்தது மாதுளை முத்துக்கள் என்றால் புருவத்தை உயர்த்தி பார்க்க தோன்றுகிறதா? 

நமது ஆய்வில் சொல்லும் செய்தி இது தான்.

வெயில் காலம் என்று சொன்னது போல, மாதுளை முத்துக்கள் தயிர் சாதத்தில் இருந்தது என வெளிப்படையாக சேக்கிழார் பெருமான் சொல்லவில்லை.

மாதுளை முத்துக்கள் தயிர் சாதத்தில் இருந்தது என இந்த ஆய்வின் அடிப்படையில் சொல்வதற்கு காரணம் இது தான். ஆல மர நிழலில் ஓய்வு எடுத்த பிறகு சுந்தர மூர்த்தி நாயனார் திருக்குருகாவூர் இறைவனை தரிசனம் செய்து திருப்பதிகம் பாடுகிறார் என்பதை பெரியபுரான பதிவுகளில் இருந்து அறியலாம்.

இயல்பாகவே சுவையான உணவு சாப்பிட்ட பிறகு, உணவின் சுவை, அல்லது அந்த  உணவு பரிமாறிய விதம் நம் எண்ணத்தில் சில மணி நேரம் முதல் சில நாட்கள் வரை இருக்கும். இன்னும் சில பேருக்கு அதை நினைக்கும் போதெல்லாம் இன்பமும் மகிழ்ச்சியும் வரும்.

அதே மன நிலையில், சுந்தரர் திருக்குருகாவூர் இறைவனை பாடும் முதல் பாடலிலியே..

இத்தனை யாமாற்றை

          அறிந்திலேன் எம்பெருமான்

பித்தரே என்று உம்மைப்

          பேசுவார் பிறர் எல்லாம்

“முத்தினை மணிதன்னை

          மாணிக்கம் முளைத்து எழுந்த

வித்தனே” குருகாவூர்

          வெள்ளடை நீ அன்றே.  7-29-1

 மாதுளை முத்துக்களை பாட்டில் வைத்து பாடிய அற்புதம்  நம்மை வியக்க வைக்கிறது. “சொற்றமிழால் நம்மை பாடுக” என இறைவன் முன்னர் ஆணையிட்ட படி சுந்தரரின் பதிகங்களில் இது போன்ற குறிப்புகளை நாம் காண முடியும்.

மருத்துவ ரீதியாக சிந்தித்தால், சுந்தரரின் குரல் வளத்திற்கு 'மகுடம்' இந்த மாதுளை முத்துக்கள். மாதுளை (Pomegranate) சித்த மருத்துவத்தில் தொண்டைப்புண், தொண்டைக்கட்டு, மற்றும் குரல்நாண் அழற்சியைப் போக்கும் “இணையற்ற  மருந்து".  மாதுளை முத்துக்கள் கலந்த தயிர் சாதம் ஒரு "Vocal Tonic"!

இது பித்தத்தைத் தணிக்கும் 'சிவக் கனி' - "வேனில் உறுவெயில்" - கடும் கோடையின் வெப்பத்தால் உடம்பில் பித்தம் அதிகரிக்கும். தயிரின் குளிர்ச்சியோடு, மாதுளையின் "இனிப்பு-துவர்ப்பு" கலந்த சுவை உடலின் பித்தத்தை உடனடியாகக் பூஜ்ஜியத்திற்குக் கொண்டுவரும்.

தோற்றப் பொலிவும் சேக்கிழாரின் அழகியலும் இந்த மாதுளை முத்துக்களை சேர்ப்பதால், வெண்மையான தயிர் அமுதின் நடுவே, செந்நிறத்தில் மின்னும் மாதுளை முத்துக்கள் பார்க்கவே "சிவனிய அழகியல்" (White Ashes & Red Coral / திருநீறும் செம்பவளமும்) போலக் காட்சிளிக்கும்!

ஏன் நவ ரத்தினங்கள் என்று எடுக்காமல் ஆய்வுக்காக மாதுளை முத்துக்கள் என எடுக்க வேண்டும் என்று தோன்றலாம். கொஞ்சம் கவனித்துப் பாருங்கள்.  குருகாவூர் என்ற திருத்தலம், வைடூரியமோ மரகதமோ விளையும் ஊர் அல்ல! அப்படியிருக்க, சேக்கிழார் பதிவின்படி உண்டு எழுந்த உடனே பாடிய பதிகத்தில், "முத்து, மணி, மாணிக்கம், வித்து" என்ற சொற்கள் வரிசையாக வருகின்றன என்றால், அது சற்றுமுன் அவர் உண்டு மகிழ்ந்த தயிர் அமுதின் மாதுளை முத்துக்களின் நேரடி அனுபவமே அன்றி வேறில்லை!

'வித்து' என்னும் ரகசியச் சொல்: மாதுளையின் சிறப்பு அம்சமே அதன் விதை (Seed/Pomegranate arils) தான். இறைவனை "மாணிக்கம் முளைத்து எழுந்த வித்தனே" என்று அழைப்பதில் மாதுளை வித்தின் (Seeds) நேரடித் தொடர்பு வெளிப்படையாக தெரிகிறது!

தயிரும் மந்த நிலையும் (Tryptophan Logic):- கடும் வெயிலில் பயணம் செய்து பசியோடு வந்த அடியார்களுக்கு வெறும் தயிர் சாதம் மட்டுமே கொடுத்திருந்தால், தயிரில் உள்ள டிரிப்டோபான் (Tryptophan) மற்றும் செரிமானத்திற்காக இரத்த ஓட்டம் ஜீரண மண்டலத்தை நோக்கி நகர்வதால் ஏற்பட்டும் மந்தநிலை (Postprandial Somnolence) அவர்களைக் கடுமையான தூக்கக் கலக்கத்தில் ஆழ்த்தியிருக்கும்.

ஆனால் அந்த தயிர் சாதத்தில் இறைவன் கலந்த இரும்புச்சத்து & ஆன்டி-ஆக்ஸிடன்ட் நிறைந்த மாதுளை முத்துக்கள், உடலுக்கு உடனடியாகத் தேவையான ஆற்றலைத் தந்து (Instant Energy Boost) அந்த மந்த நிலையை முறியடிக்கிறது.

தூக்கம் தழுவினாலும், விழித்தெழும் போது உடல் தளர்ச்சியடையாமல், சுறுசுறுப்புடன் திருக்கோயிலை நோக்கி செல்லும் புத்துணர்ச்சியைத் தருகிறது.

காட்சி இன்பமும் பதிகத்தின் முதல் வரியும் (Visual Memory): தூங்கி விழித்த சுந்தரரின் கண்களுக்கு, இறைவன் மறைந்த அதிர்ச்சி ஒருபுறமிருக்க... சற்றுமுன் தான் உண்டு களித்த அந்த வெண்மையான தயிர் அமுதின் நடுவே மிளிர்ந்த செந்நிற மாதுளை முத்துக்கள் (Colourful Arils) மனக்கண்ணில் அப்படியே நிழலாடுகின்றன!

அதனால்தான், கண்விழித்துத் திருக்குருகாவூர் வெள்ளடை நாதரைக் கண்ட கணத்திலேயே:

"முத்தினை மணிதன்னை மாணிக்கம் முளைத்து எழுந்த வித்தனே..."

என்று, அந்தப் பொதிசோற்றின் சுவையையும், மாதுளை வித்தின் (Seeds) பிரகாசத்தையும், தன் உடலுக்குள் அது தந்த புத்துணர்ச்சியையும் இறைவனின் திருவடி மிளிரலுக்கு உவமையாக்கி முதல் பாடலிலேயே பாடி அருளுகிறார்!

சேக்கிழார் பெருமான் இத்துடன் நிறுத்தி விடவில்லை. இந்த பாடலில் பொதி சோறு மட்டும் கொடுக்கவில்லை, கூடவே ஏல நறும் குளிர் தண்ணீர் குடிப்பதற்கு தருகிறார் என சேக்கிழார் பெருமான் பதிவு செய்து இருக்கிறார்.

இந்த குறிப்பில் தான் புதிய சிந்தனை பிறக்கும். குடிப்பதற்கு தண்ணீர் தருவதற்கு பதிலாக, ஏலக்காய் கலந்த நீர் என்று சொல்லாமல் “நறும்” (adjective) என்ற வார்த்தையை சேர்த்து சொல்லியதால், இந்த தண்ணீரில் ஏலம் மட்டும் இல்லை; பிற நறுமணப் பொருட்களும் இருந்தன என்பதை நம்மால் புரிந்து கொள்ள முடியும்.

குடி தண்ணீரில் ஏலக்காய் போடுவது என்பது நம் முன்னோர்களின் பாரம்பரியப் பழக்கம் மட்டுமல்ல; அதற்குப் பின்னால் அறிவியல், மருத்துவம் மற்றும் ஆன்மீகக் காரணங்களும் உள்ளன.

1. மருத்துவக் காரணங்கள் (Health Benefits):

செரிமானம் மற்றும் செரிமானக் கோளாறுகள்: ஏலக்காயில் உள்ள இயற்கையான எண்ணெய்கள் (Essential oils) ஜீரண மண்டலத்தைத் தூண்டி, செரிமானத்தைச் சீராக்கும். வாயுத்தொல்லை, வயிறு உப்பசம் மற்றும் நெஞ்செரிச்சல் போன்ற பிரச்சனைகளைத் தடுக்கும்.

வாய் துர்நாற்றம் நீங்குதல்: ஏலக்காயில் உள்ள பாக்டீரியா எதிர்ப்புப் பொருட்கள் (Anti-bacterial properties) வாயில் உள்ள தீய பாக்டீரியாக்களை அழித்து, வாய் துர்நாற்றத்தைப் போக்கி, சுவாசத்தைப் புத்துணர்ச்சியாக வைக்கும்.

நச்சுக்களை வெளியேற்றுதல் (Detoxification): ஏலக்காய் நீர் ஒரு சிறந்த 'detox’ பானமாகும். இது சிறுநீரகங்களின் செயல்பாட்டைத் தூண்டி, உடலில் உள்ள நச்சுக்களை (Toxins) சிறுநீர் வழியாக வெளியேற்ற உதவும்.

சளி, இருமல் தடுப்பு: ஏலக்காய்க்கு உடலின் வெப்பநிலையைச் சீராக வைக்கும் தன்மையும், சளி சார்ந்த தொற்றுகளைக் கட்டுப்படுத்தும் தன்மையும் உண்டு.

2. அறிவியல் மற்றும் நடைமுறைக் காரணங்கள் (Scientific & Practical Reasons)

தண்ணீரின் சுவை மற்றும் மணம்: பொதுவாகக் காய்ச்சிய தண்ணீரில் ஒருவித சப்புத் தன்மை (Flat taste) இருக்கும். ஏலக்காய் சேர்க்கும் போது, தண்ணீர் நறுமணத்தோடும், குடிக்கச் சுவையாகவும் மாறும். இதனால் மக்கள் அதிக அளவு தண்ணீர் குடிப்பார்கள்.

இயற்கைக் கிருமிநாசினி: ஏலக்காயில் உள்ள நுண்ணுயிர் எதிர்ப்புப் பண்புகள் (Antimicrobial properties) குடிநீரில் கிருமிகள் பெருகுவதைத் தடுத்து, தண்ணீரை நீண்ட நேரம் கெட்டுப்போகாமல் தூய்மையாக வைக்க உதவும்.

சரி அப்படியானால், நறும் குளிர் தண்ணீர் என்று சொன்னதால் வேறு என்ன நறுமண பொருட்கள் ஏலக்காய் உடன் சேர்க்கப்பட்டு இருக்கும் என சிந்திக்க வேண்டாமா.. அவை

கிராம்பு (இலவங்கம்): குரல் வளத்தை மேம்படுத்தவும் தொண்டைக்கட்டைப் போக்கவும் ஏலக்காயோடு சேர்க்கப்படும் முதன்மைப் பொருள்.

ஜாதிபத்திரி: லேசான நறுமணமும் மருத்துவக் குணமும் கொண்டது.

வெட்டிவேர்: உடலுக்கு உடனடிப் புத்துணர்ச்சியையும், தண்ணீருக்கு இயற்கையான குளிர்ச்சியையும் மணத்தையும் தருபவை.

இறைவன் வெறும் தண்ணீரைத் தராமல், சுந்தரரின் குரலையும் உடலையும் ஒருசேரத் தேற்றும் ஒரு "மூலிகைத் தீர்த்தத்தையே" பொதிசோற்றோடு சேர்த்து வழங்கியிருக்கிறான் என்பது தெளிவாகிறது!

"குரல் மேன்மை" மற்றும் "இயற்கை மருத்துவம்" என்ற அதே இழையோட்டம் மிக அழகாகத் தொடர்கிறது!

செரிமானத் தயார்பாடு: வெறும் பசியோடு இருக்கும்போது கடினமான உணவை உண்டால் ஜீரணக் கோளாறு ஏற்படும். அதற்கு முன்பாகவே ஏலம், வெட்டிவேர், கிராம்பு கலந்த நறுமண நீரைக் குடித்ததால், தொண்டை வழிவகை செய்யப்பட்டு, ஜீரண மண்டலம் உணவை ஏற்கும் நிலைக்கு மாறுகிறது.

மறுக்க முடியாத அருள்: வேதியராக வந்த இறைவனின் "நோக்கம்" சுந்தரரின் பசியைப் போக்குவது மட்டுமல்ல; அவரது குரலையும் உடலையும் அடுத்த கட்ட ஆன்மீகப் பயணத்திற்குச் சீரமைப்பதுதான். அதை உணர்ந்ததால்தான் சுந்தரர் "எதிர் விலக்கல் ஆகாது" (இதை மறுப்பது கூடாது) என்று ஏற்றுக்கொள்கிறார்.

சுந்தரரின் குரல் வளத்தைப் பேண ஏல நறுங்குளிர் தண்ணீரும், அவரது களைப்பைப் போக்க பொதி சோறும் தந்த இறைவனின் அந்த உபசரிப்பு  உபசரிப்பின் உச்சம் (Hospitality & Devotion)

விருந்தோம்பலில் வெறும் நீரைக் கொடுப்பதை விட, அதில் ஏலம், நறுமணம் சேர்த்துத் தருவது அன்பின் உச்ச வெளிப்பாடு. இறைவன் தன் அடியார்கள் மீது கொண்ட அளப்பரிய கருணையை உணர்த்தவே சேக்கிழார் "ஏல நறுங்குளிர் தண்ணீர்" என்கிறார்.

அதை வியந்தே சுந்தரர், “இத்தனை யாமாற்றை அறிந்திலேன்” என்று தன்னை மறந்து பாடுகிறார். ஒரு முறை இந்த பதிக பாடலை பாடிப் பாருங்கள்.  உள்ளம் நெகிழும்.

சுந்தரமூர்த்தி நாயனார் தனியாக வரவில்லை; கூடவே திரளான திருத்தொண்டர் கூட்டமே வந்து கொண்டிருக்கிறது!

அப்படி இருக்கும்போது:

• அந்த ஒரு வேதியர் (சிவபெருமான்) எத்தனை பேருக்குச் சோறு கொண்டு வந்திருக்க வேண்டும்?
• எத்தனைக் குடம் 'ஏல நறுங்குளிர் தண்ணீர்' சுமந்து வந்திருக்க வேண்டும்?
• அது வெறும் ஒரு சிறு பொட்டலமோ, ஒரு மனிதன் சுமக்கும் அளவோ அல்ல!

அங்கே நடந்தது ஒரு சாதாரண தானம் அல்ல; இறைவனின் அளப்பரிய பேரருளின் 'அட்சய பாத்திரம்'!

சேக்கிழார் பெருமான் "திருத் தொண்டருடன் திரு அமுது செய்து அருளி" என்று சொல்லும்போது, அத்தனை அடியார்களின் பசியையும், தாகத்தையும் ஒரே நேரத்தில் நிறைவு செய்யும் அளவுக்கு அங்கே பொதிசோறும், நறுமணத் தண்ணீரும் சுற்றிலும் நிறைந்து இருக்கிறது என்பதை புரிந்து கொள்ள முடிகிறது.

ஒரு மனிதக் கரத்தால் சுமக்க முடியாத அளவுக்குத் திரளான உணவையும் நீரையும், "நான் வேதியன்" என்று எளிய வடிவில் வந்து இறைவனே அடியார்களுக்காக அள்ளி அள்ளிக் கொடுத்திருக்கிறான் என்பதை எண்ணிப் பார்க்கும்போது மெய்சிலிர்க்கிறது அல்லவா !