கல் மிதந்ததே....

 

         அதெல்லாம் சரி..கல்லை கட்டி கடலில் போட்டால் கல்லை தெப்பமாக கொண்டு நீந்தி வர முடியுமா..? இயல்பான நிலையில் முடியாது தான்.  ஆனால், அப்பர் என்று அன்புடன் அழைக்கப்பெறும்  திருநாவுக்கரசர் வாழக்கையில் நடந்த இந்த நிகழ்வுகளை தான் சிந்திக்க இந்த பகுதியில் எடுத்துக் கொள்கிறோம். 

புத்தகத்தை பெற click செய்யுங்கள்.

        சமண சமயத்தில் இருந்து மீண்டு, சைவத்தை வளர்க்க வந்த சைவ பெருமகனார் அப்பர் பெருமான். சமணத்தில் இருக்கும் போது "தருமசேனர்" பட்டம் பெற்று, சைவம் சார்ந்ததை பொறுக்க முடியாத அமணர் கள், அப்பர் பெருமானை  முதலில் யானையை ஏவி கொல்ல முயற்சித்தனர். அதன் பின் நீற்றறை யில் கிடத்தி தண்டித்தனர், தொடர்ந்து விஷம் உண்ட பால் சோறை தந்து அவரை கொல்ல முயற்சித்தனர். அதை தொடர்ந்து, கல்லில் கட்டி கடலில் வீசினார்.

        சமணர்கள், அப்பர் பெருமானை கொல்ல எடுக்கும் ஒவ்வொரு முயற்சியிலும், அவர்களை தோல்வியுற செய்து, மீண்டும் எந்த இடரும் இன்றி நலமுடன் உயிருடன் மீண்டு வந்தார். 

        இதுவும் இறைவன் கருணை தான் என்றாலும், ஏற்றுக் கொள்ள அறிவியல் சிந்தனையை பகிர்ந்து கொண்டால் இன்றைய இளையதலைமுறையினருக்கு ஆர்வமாக இருக்கும் என்பதால்,  ஒவ்வொரு முறை மீண்டு வருவதையும் அதை அறிவியல் வழி நின்று சரிபார்த்தல் செய்த போதும், கடலில் கல்லை கட்டி போட்டால் கல்லை தெப்பமாக பற்றிக் கொண்டு மீண்டு வருவது தான் சாத்தியமா என்ற சிந்தனை வராமல் இருக்க வாய்ப்பில்லை. 

        நாவுக்கரசரை எப்படியாவது ஒழித்திட வேண்டும் என மன்னருக்கு பொய் புத்திகள் சொல்லி தருமசேனரை கல்லில் கயிற்றால் கட்டி ஒரு படகில் ஏற்றி நடுக்கடலில் இட்டனர் என்பதை அணை போட்டு தடுக்க இயலாத கண்ணீர்ப் பெருக்குடன் சேக்கிழார்,

    “பான்கொரு கல்லில் அணைத்து பாசம் பிணித்தோர் படகில் வீங்கொலி வேளையில் ஏற்றி வீழ்த்துமின் என்றுவிடுத்தான்”

(பெரியபுராணம்:1388)

 எனக் பதிவு செய்வதனைப் படிக்கும் போதே நம் கண் மலர்கள் நீரில் மிதக்கின்றன. அரசாணையை ஏற்று அப்பர் பெருமானைக் கட்டிய கல்லுடன் கடல் நடுவே சென்று, ஆழ்கடலுள் வீழ்த்துகின்றனர். ஐந்தெழுத்து மந்திரத்தை நினைவில் நிறுத்தும் அந்த அருட் பெருந்தகையார் 

சொற்றுணை வேதியன் சோதி வானவன்
பொற்றுணைத் திருந்தடி பொருந்தக் கைதொழக்
கற்றுணை பூட்டியோர் கடலிற் பாய்ச்சினும்

நற்றுணையாவது நமச்சிவாயவே” 

(3-11-104)

என்ற தேவரா பதிகம் பாடியே இருக்கையில் கடலுள் விழுந்த கல்லானது மிதக்கலாயிற்று என்பதனை 

“பெருகிய அன்பினர் பிடித்த பெற்றியால்

அருமலரோன் முதல் அமரர் வாழ்த்துதற்கு 

அறிய அஞ்செழுத்தை யும் அரசு போற்றிடக்

கரு நெடுங்கடலினுள் “கல் மிதந்ததே”

(பெரிய புராணம் 1397)

என சேக்கிழார் பதிவு செய்கிறார். கடலின் ஆழத்தில் விழுந்த கல் மிதப்பது சாத்தியமா? அதை தெப்பமாக பற்றி வருவது கற்பனையா பொய்யான ஒரு கருத்தை ஒரு புலவன் படைத்திடுவானா? என்ன விந்தை என தோன்றலாம்.

ஆனால் இங்கு சிந்திக்க எடுத்துக் கொள்ளும் அறிவியல் சிந்தனை என  சொல்லப்படுவது ஆர்க்கிமிடிசின் அறிவியல் கோட்பாடு (displacement of water theory)  என்றால் ஆச்சரியமாக இருக்கிறது அல்லவா. 

இந்த அறிவியல் விதிப்படி “ஒரு பொருள் நீரில் மிதக்க வேண்டுமானால், மிதக்க கூடிய பொருளின் அடத்தி நீரின் அடர்த்தியை விடக் குறைவாக இருக்க வேண்டும். அப்படி இருந்தால் தான் அப் பொருள் நீரில் மிதக்கும்.”

அப்படியானால் நீரின் அடர்த்தியை விட கல்லின் அடர்த்தி குறைவோ என்றால்...? இல்லை.

ஆக, கல் மிதப்பது எப்படி சாத்தியம் என்றால் கல்லில் கட்டி கடலில் இடுகையில் ஐந்தெழுத்து மந்திரத்துடன் திருப்பதிகம் பாடத் தொடங்குகின்றார். எனபதை 

“அன்போடு பற்றிய அனர்வினால் பதிகம் பாடினார்” 

– பெரியபுராணம் 1391

சேக்கிழார் பெருமான் பதிவு செய்கிறார். நான்கு, ஐந்து மற்றும் ஆறாம் திருமுறைகள் என வகுத்து சொல்லப்பட்ட அப்பர் தேவாரம் முழுவதும் நெஞ்சை உருக்குவன என்பதனை அவரவர் அனுபவத்தில் உணரலாம். சேக்கிழார் பெருமானும்,

“.............. என்பு கரைய உள்ளுருகி

இறைஞ்சி அறிதிர் புறத்தனைந்தார்

 

(பெரியபுராணம் 1535

என்றும்

 

“அன்பினுக்கு அளவு காணார் ஆனந்த வெள்ளம் மூழ்கி

என்பு நெக்குருக நோக்கி இறைஞ்சி” 

– (பெரியபுராணம் 2483)

 

என்றும் பின்னர் நிகழும் திருமறைக் காட்டு செய்தியில் குறிப்பிட்டு சொல்வதில் இருந்து எலும்பும் கரையும் அளவிற்கு உருகுகின்றார் என அறிய முடிகிறது.

நெஞ்சு உருகிப் பாடும் பதிகத்தினால் கட்டப்பட்ட அந்த (மல) கல்லும் உருகுகிறது. கல் உருகாது. அதனால் இங்கே இதனை, கல்லின் அடர்த்தி குறைந்து விடுகிறது என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும்

அறிவியல் உண்மைப்படியே இப்போது கல்லின் அடர்த்தி குறைந்து விடுகிறது. நீரின் அடர்த்தியினை விட கல்லின் அடர்த்தி குறைந்து இருப்பதால் இப்போது கடலில் கல் மிதக்கின்றது.

இதனையே சேக்கிழார் பெருமான் தம் பாட்டில் “கல் மிதந்ததே” எனக் குறிப்பிட்டு பதிவு செய்கிறார். மிதக்கின்ற இக்கல்லையே தெப்பமாக கொண்டு கரை ஏறுகின்றார் அப்பர் சுவாமிகள். கடலூர் மாவட்டத் தில், கரையேறி குப்பம் என்ற ஊர் இப்போதும் இருப்பதை நாம் காணலாம்.

இவ் அறிவியல் உண்மையினை ஏற்றுக் கொள்ளும்படி அமைத்ததே சேக்கிழார் பெருமான் சொல்லும் அறிவியல் சிந்தனை என்பதை எண்ணி வியக்காமல் இருக்க முடியுமா என்ன?

 

விசு அய்யரின் புத்தகங்களைப்   பெற  கிளிக் செய்யவும்