அடியார் பெருமை - ஏயர்கோன் கலிக்காமர்

அடியார் பெருமை

ஏயர்கோன் கலிகாமர்

தகவல் பலகை	விவரம்
குலம்	வேளாளர்
நாடு	சோழநாடு
ஊர்	பெருமங்கலம்
மாதம்	ஆனி
குரு பூஜை நட்சத்திரம்	ரேவதி
பிற அடியாருடன்	விவரங்கள்  இல்லை
திருத்தொண்டு	இறைவனை தூது அனுப்பிய  சுந்தரரை  கடிந்து,   சூலைநோய் பெற்று, அந்நோய் நீங்கப் பெற்றார்.
இடம்பெற்ற திருமுறை	12.35
சோதிட குறிப்புகள்	விவரங்கள்  இல்லை

வளம்கொண்ட சோழ நாட்டிலுள்ள பெருமங்கலம் என்னும் தலத்தில், ஏயர் குலத்தினர் சோழர்களின் படைத்தலைமை வகிக்கும் பெருமையுடன் வாழ்ந்து வந்தனர். அத்தகைய குலத்தில் பிறந்த தொண்டர்களில் கலிக்காம நாயனாரும் ஒருவர்.

சிவபக்தியிலும், சிவனடியார் பக்தியிலும் உயர்ந்து விளங்கியவர். ஐந்தெழுத்து மந்திரத்தை நெஞ்சின் உள்ளாரக் காத்து, பெருமானின் திருவடியை நினைத்து நாள்களைக் கழித்தார். அடியார்களின் அற்புதச் செயல்களையும், அவர்கள் வெளிப்படுத்திய பக்தியின் மகத்துவத்தையும் கேட்டறிந்து உள்ளம் பெருமகிழ்ச்சி அடைந்தார்.

அவ்வாறு அடியார்களின் செயல்களைப் பற்றி கேட்டு வந்தபோது, சுந்தரர் தம் பிடித்த அடியாரான பரவையாரிடம் தூதை அனுப்பிய நிகழ்ச்சி அவரது செவியிற்றுத் தொட்டது. இதைக் கேட்டதும் கலிக்காமரின் மனம் பதைத்து வருந்தியது.

“ஆண்டவனுக்கே தூது அனுப்புவது அடியான் செய்யும் குற்றமல்லவா? இறைவனின் தூய திருவடிகள் தெருக்களில் சுழலும் தேரோடும் வீதிகளில் சுற்றிச் செல்லலாம்; ஆனால் ஒரு அடியான் ஆண்டவனுக்குத் தூது அனுப்புவது முறையல்ல!” இந்த எண்ணம் அவரை மிகவும் வேதனைப்படுத்தியது. “இத்தகைய பெரும் தவறு என் காதுகளுக்குச் சென்றும் இன்னமும் என் உயிர் நீங்காதிருப்பதென்ன!” என்று துன்பத்தால் மனம் கலங்கினார்.

இந்தக் கோபத்தைப் பற்றி சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகள் அறிந்ததும் மனம் மிகவும் வாடினார். தாம் செய்த தவறால் ஒரு சிவத்தொண்டருக்கு துன்பம் ஏற்பட்டுள்ளதை எண்ணி வருந்தினார். “இந்தப் பிழைக்குத் தீர்வு என்ன?” என்று சிந்தித்தார். இறைவனிடம் அந்த தவறை மன்னிக்க வேண்டிக் கேட்டார். பெருமான், இவ்விருவருக்கும் நட்பு உண்டாக்கவேண்டும் என்று திருவுள்ளம் கொண்டு, கலிக்காமருக்கு கொடிய சூலை நோய் ஏற்படச் செய்து ஆட்கொண்டார்.

சூலை நோயால் கலிக்காமர் கடுமையாக வாடினார். அப்போது எம் பெருமான், “உன்னை வதைக்கும் இந்த நோயைத் தீர்க்க வல்லவன் சுந்தரரே; அவரே உன் துன்பத்தைப் போக்குவார்” என்று அருளிச் செய்தார்.

எம்பெருமான் சுந்தரரை நோக்கி, “நம் அன்பர் ஏயர்கோன் சூலை நோயால் கடும் துன்பத்திலிருக்கிறார். உடனே சென்று அவருடைய நோயைத் தீர்த்து அவரை நலமாக்கி வா” என்று ஆணையிட்டார்.

பெருமான் திருவடிகளைப் பணிந்து சுந்தரர் பெருமங்கலத்துக்குப் புறப் பட்டார். தாம் வருவதை ஏவலர்கள் மூலமாக முன்னதாகவே சொல்லி அனுப்பினார். இச் செய்தியைச் செவியுற்ற கலிக்காமருக்கு, ஏற்கனவே துன்பத்தில் இருந்த மனம் மேலும் துடித்தது. வெந்த புண்ணில் வேல் பாய்வது போல் இருந்தது.

அந்தச் சூழலில், “என் மீது சூலை நோயைத் தீர்க்க சுந்தரர் வருவதற்கு முன், என் உயிரையே நான் போக்கிக் கொள்கிறேன்; அதுவே சரி!” என்று சொல்லி, சிவபெருமானை வணங்கி உடை வாளை எடுத்துக் கொண்டு தன் வயிற்றைக் கிழித்துக்கொண்டார்.

கலிக்காமர் உயிர் நீங்கியதும், அவரின் மனைவியும் தம் கணவரோடு உயிர் துறந்து ஒன்றாக பரமபதம் அடைய வேண்டும் என்ற உறுதி கொண்டாள். அப்போது சுந்தரரின் ஏவலர்கள் வந்து, “நம்பிகள் இங்கு வந்து சேருகின்றார்கள்” என்று அறிவித்தனர்.

அம்மையார் துயரத்தையும் சோகத்தையும் மறைத்தார். கணவரின் மரணத்தையும் மறைத்து, அவரது உடலை ஒரு அறையில் மறைத்து வைத்தார். சிவனடியார் வருகையை மதிக்கும் ஒழுக்கப்படி, இனிய முகத் தோடு சுந்தரரை வரவேற்றார்.

சுந்தரர் கேட்டார்: “அம்மையே! என் நண்பர் கலிக்காமர் எங்கே? அவரை நான் காணாமல் என் மனம் அமைதி அடையாது. உடனே அவரைச் சந்தித்து, அவரை வதைக்கும் நோயைத் தீர்க்க வேண்டும்” என்று கண்ணீர் கலந்த குரலில் சொன்னார்.

அன்பர்கள் வழியின்றி சுந்தரரை அழைத்துச் சென்றனர். குருதி மலிந்த நிலையில் கிடந்த கலிக்காமரைப் பார்த்ததும் சுந்தரரின் உள்ளம் பதைந்து, கண்களில் நீர்த்துளிகள் பெருகின. “எம்பெருமானே! இது எப்படியான அபச்சாரம்! அவர் இப்படிப் பட்ட முடிவை எடுத்துவிட்ட நிலையில் நான் மட்டும் உயிரோடு இருப்பதே தவறு!” என்று உணர்ந்து, தாமும் உயிரை விடத் தீர்மானித்தார்.

கலிக்காமர் அருகே கிடந்த வாளை எடுத்துக் கொண்ட தருணத்திலேயே, எம்பெருமானின் திருவுளத்தால் கலிக்காம நாயனார் உயிர்த்தெழுந்தார். கணப்பொழுதில் அனைத்தையும் புரிந்தார்: “உங்கள் நட்பின் மேன்மையை உணராமல் நான் செய்த பிழை மிகப்பெரியது. எனது உயிரையும் கெடுத்து, உங்களுக்கும் பாபம் சேர்த்தேன். இறைவனின் அன்பிற்குரிய உம்மீது பகை கொண்டு நடந்த என் தவறை மன்னியுங்கள்” என்று இறைஞ்சி நின்றார்.

சுந்தரர் இறைவன் அருளை மனத்தில் நினைத்து மகிழ்ந்தார். கலிக்காம நாயனாரை அன்போடு அணைத்தார். பின்னர் இருவரும் சேர்ந்து திருத்தல யாத்திரை செய்து, இறுதியில் சிவபதம் அடைந்தனர்.