அடியார் பெருமை - எறிபத்த நாயனார்

அடியார் பெருமை

எறிபத்த நாயனார்

தகவல் பலகை	விவரம்
குலம்	மரபு அறியார்
நாடு	சோழநாடு
ஊர்	கருவூர்
மாதம்	மாசி
குரு பூஜை நட்சத்திரம்	ஹஸ்தம்
பிற அடியாருடன்	விவரங்கள்  இல்லை
திருத்தொண்டு	பூஜைக்குரிய பூவை எறிந்த மன்னனின்யானையைக் கொன்றவர்
இடம்பெற்ற திருமுறை	12.14
சோதிட குறிப்புகள்	விவரங்கள்  இல்லை

     அமராவதி நதிக்கரையில் அமைந்துள்ள கருவூரில், எழுந்தருளiயிருப்பவர் ஆனிலை மகாதேவர் எனும், பசுபதிச்சுர். அவரை வழிபட்டு வாழ்ந்து வந்தவர் எறிபத்த நாயனார்.  சிவ சின்னங்களோடு வாழ்ந்த இவர், சிவனடியார்களுக்கு யாரேனும் துன்பம் இழைத்தால், அவர்களை தண்டிப்பதற்காக, கையில் எப்போதும், மழு என்ற ஆயுதத்தை வைத்து இருப்பார். மத போராட்டம் நிறைந்த காலத்தில் வாழ்ந்தவர், என்பதை நம்மால் உணர முடிகிறது.

புத்தகத்தைப் பெற click செய்யவும்

     ஒவ்வொருநாளும், சூரிய உதயத்திற்கு முன்பாக, வண்டுகள் தீண்டாத மலர்களைப் பறித்து, கோவிலில் குடிகொண்டு இருக்கும், சிவபெருமானுக்கு கொண்டு செல்வார் சிவகாமி யாண்டார்.  அது சமயம், சோழ பேரரசின் மாமன்னரின் பட்டத்து யானை, நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டு வீதிவலம் வந்து கொண்டு இருந்தது.  அப்பொழுது பட்டத்து யானை மதம் பிடித்தது போல், சிவகாமியாண்டாரிடமிருந்த மலர் கூடையை, தன் துதிக்கையால் தூக்கி வீசியது. மலர்கள் தரையில் விழுந்து சிதறியது.  

     மலர்கள் நிலந்தில் சிந்தியதால், சிவகாமி ஆண்டார் மனம்நொடிந்து தரையில் வீழ்ந்து அழுகின்றார். ஆசையோடு மலர் பறித்து. சிவபெருமானுக்கு அழகு பார்க்க நினைத்தேனே! யானை வந்து பாழ்படுத்தி விட்டதே! என்று “சிவதா..!  சிவதா!” என  அழுதார்.

     சிவகாமி ஆண்டாரின் குரல் கேட்டு, அவ்வழியே வந்த எறிபத்தநாயனார், நடந்தவைகளை அறிந்து கொண்டு, அடியாருக்கு துன்பம் இழைத்தது பட்டத்து யானையாக இருந்தாலும், தண்டிக்கப் பட வேண்டியதே என, மதம் பிடித்த யானையின் முன் அஞ்சாமல், யானையின் துதிக்கையை, தன் கோடரியால் வெட்டி வீழ்த்தினார். யானை, ஆலமரம் விழுவது போல், தரையில் வீழ்ந்து மடிகிறது. சிவகாமி ஆண்டாருக்கு, அவ்வேளையில் உதவி செய்யாமல் சென்ற, யானை பாகனையும், வெட்டி வீழ்த்தினார் எறிபத்த நாயனார்.

     பட்டத்து யானைக்கு நடந்த கதியை, அரசருக்கு கூற படையுடன் சம்பவம் நடந்த இடத்திற்கு சென்றார் அரசர். அங்கு நடந்ததை புரிந்து கொண்டு, எறிபத்தர், அடியார்களுக்கு தீங்கு இழைத்தவர்களை தான் தண்டிப்பார்  என புரிந்து கொண்டு, அடியாரை விழுந்து வணங்கி மன்னிக்கும் படி வேண்டினார்.

     சோழ மன்னர், யானை சிவனடியாரின் மலர்களை சிந்தியது குற்றம். அதை அடக்காமல் இருந்தது பாகர்களின்  குற்றம். மேலும், யானை தனது யானை. எனவே, நான் கொல்லப்பட வேண்டியவன். என் வாளினாலேயே, என்னைக் கொல்லுங்கள், என்று கூறி, தன் உடைவாளை எறிபத்தரிடம் நீட்டுகின்றார்.

     ஆனால் எறிபத்தரோ, மன்னனின் யானையை கொன்றேன், அவர்தம் பாகர்களை கொன்டேன், என்று வருந்தும் எறிபத்தர், அரசர் உயிரை நான் போக்குவேனோ, என வருந்தி, தன் உயிரை மாய்த்துக்கொள்வதே சாலச் சிறந்தது, என்று எண்ணிய எறிபத்தர் தன் கழுத்தை அறுத்துக்கொல்ல முயல்கிறார். இதைக்கண்ட சோழர், சிவபக்தரே! உம்மை நான் நோகடித்து விட்டேன், யானையை கொன்ற நான் ஒரு பாவி, என்னை நான் மாய்த்துக் கொள்ள, வழிவிட தன்கையை விடுமாறு எறிபத்தர் கேட்டுக்கொள்கிறார்.

     அப்போது அசரீரி! ஒலிக்கின்றது. எறிபத்தரே, சோழரே, உங்கள் இருவரினதும் பக்தி நெறியையும், அன்பின் ஆழத்தையும், உலகத்திற்கு காட்டவே, பட்டத்து யானை அவ்வாறு செய்தது. அவ்வாறு செய்தது அரனார் செயலே! என்று குரல் ஒலித்தது. பட்டத்து யானையும், பாகர்களும், உயிர்தெழுந்தனர். சிவகாமி யாரின் கூடையிலும் மலர்கள் நிறைந்தன.

     எறிபத்த நாயனாரும், இந்த நில உலகில் பல காலம் வாழ்ந்து, திருத்தொண்டுகள் புரிந்து, இறுதியில், எம்பெருமானுடைய சிவ கணத்தின் தலைவராக பொறுப்பேற்று, பேரின்ப வீட்டில் இனிது வாழ்ந்தார்.