சொற் பொருள் அகராதி - த வரிசை

த 🪔

தகவு

தகுதி

தடத்தஇலக்கணம்

பொது இயல்பு

தடத்தம்

அயல் இடத்து இருப்பது; உயிர்களோடு ஒன்றாய் உடனாய் வேறாய் இருப்பது இறைவனுக்கு தடத்த இலக்கணம்

தத்திதம்

வட மோசகியில் சொல்லப்பட்ட சொல் பாகுபடுகளுள் ஒன்று

தத்துவம்

உள்பொருள்; உள்ளதாம் தன்மை; உண்மை

தத்துவசொரூபி

தத்துவ வடிவினன்

தத்துவஞானம்

தத்துவங்களை அறியும் ஞானம்

தத்துவமசி

மகாவாக்கியம்; அது நீ ஆகிறாய்

தனு

உடம்பு

தந்திரக்கலை

ஆகமம்

தமசு

ஆணவ மலம்

தமம்

அஞ்ஞானம்

தமோகுணம்

தாமசம்; மூவகை குணங்களுள் ஒன்று

தரம்

அதிகம் என்பதை உணர்த்தும் விகுதி (உதா: மந்தம் → மந்ததரம்)

தரித்தல்

தாங்குதல்

தருக்கம்

தருக்க சாத்திரம்; நியாய நூல்

தர்ப்பணம்

கண்ணாடி

தலைக்குறை

சொல்லின் முதல் குறைதல்

தலைப்படுதல்

அடைதல்; கூடுதல்

தலைமைப்பாடு

முதன்மை

தவயாகம்

தவ வேள்வி

தவம்

மனம் பொறி வழி போகாமல் நிற்றல் பொருட்டு மேற்கொள்ளும் தூய முயற்சி

தற்பதம்

அது என்னும் பொருளை உணர்த்தும் சொல்

தற்பரம்

ஆன்மாவுக்கு ஆதீதமாகிய சிவம்

தற்போதம்

ஆன்மபோதம்; உயிர் அறிவு; யான்-எனது எனும் முனைப்பு

தற்புருடம்

சதாசிவ மூர்த்தியின் ஐந்து முகங்களில் ஒன்று

தனஞ்செயன்

தச வாயுக்களுள் ஒன்று; உடம்பை விட்டு பிராணன் போன பின்பு இது உடலை வீங்கச் செய்து மூன்றாம் நாள் கபாலத்தை பிளந்து வெளியேறும்

தன்மாத்திரை

சத்தம், பரிசம், உருவம், இரசம், கந்தம் ஆகிய ஐந்து

தனவயத்தான்ஆதல்

பரமசிவனின் எட்டு குணங்களுள் ஒன்று — சுதந்திரத்துவம்

தன்வயம்

பிற துணை வேண்டாது தானாக எல்லாம் செய்யும் தன்மை

தன்னியல்பு

சிறப்பு இலக்கணம்

அகராதி — தா 🪔

தாக்குதல்

உறுத்தல்

தாடலை

இறைவன் தால் உயிரின் தாலை மேல் நிற்றல்

தாதமார்க்கம்

அடிமை நெறி; சரியைத் தொண்டு

தாதான்மியம்

அது தான் ஆதல்

தாத்துவிகம்

தத்துவத் தொடர்பு உடையன

தாபத்திராயம்

மூவகை துக்கம் - ஆதிதைவிகம், ஆதியானமிகம், ஆதி பௌதிகம்

தாபம்

துக்கம்

தாமசம்

முக்குணங்களுள் ஒன்று

தி 🪔

திக்பாலகர்

எட்டு திசை காலர்கள்; அவர்கள்: இந்திரன், அக்கினி, இயமன், நிருதி, வருணன், வாயு, குபேரன், ஈசானன்

திப்பியம்

தெய்வீகமானது

தியானம்

அட்டாங்க யோகத்தில் ஒன்று; வழிபாடு தெய்வத்தை மானதா பாவித்து சிந்தித்தல்

திரவியம்

பொருள்

திரிவு

மாறுபாடு

திரியாக காண்டல்

விபரீத காட்சி

திருஉருத்திரம்

ருத்ரம்; பதினொரு ருத்திரருக்கும் ஏனைக் கடவுளர்க்கும் உயிரற்ற பொருள்களுக்கும் முழு முதற் பொருள் ஆகிய இறைவன் அவற்றில் கலந்து இருத்தல் பற்றி வழிபாடு கூறும் வட மொழி வேதப் பகுதி

திருஷ்டஜனமம்

காணப்பட்ட பிறப்பு

திருப்தி

இறைவனின் எண் குணங்களுள் ஒன்று

திரோதானசத்தி

மறைப்பாற்றல்; திரோதகம், திரோதாயி, ஆதி சத்தி, ஆனவமலத்தை பாகப்படுத்தும் பொருட்டு மலத்தோடு கூடி நின்று ஆன்மாவுக்கு வேண்டும் உபாயங்களைச் செய்கிறது. அந்நிலையில் மாயா காரியங்களை தோற்று வித்து ஆன்ம அறிவை எழுப்புதலும் கன்மங்களை நுகர்வித்துக் கழிப்பித்தலும் செய்வதால் சிவசத்தியாகிய அது, திரோதான சத்தி எனப்படுகிறது.

தீ 🪔

தீக்கை

மந்திரோபதேசம்; குரு உபதேசம், மலத்தை கெடுத்து, ஞானத்தை கொடுத்தல்

தீவாகம்

பார்வை மிருகம்

தீவிரம்

உரைப்பு, கூர்மை

து 🪔

துடி

நொடிப் பொழுது

துணைக்காரணம்

முதற் காரணத்திற்கு துணையாய் அது காரியப்படும்

துண்டம்

மூக்கு

துமி

கெடு

துரத்தல்

ஓட்டல்

துரியம்

பேருறக்க நிலை நான்காம் அவத்தை

துரியாதீதம்

உயரப்படக்கம் ஐந்தாம் அவத்தை

துலை

தராசு

துவக்கு

துவக்கு இந்திரியம்; தோல்

துவம்பதம்

வேதாந்தத்தில் சொல்லப்பட்ட தத்துவமசி

துழனி

ஆரவாரம்; வெற்று ஒலி

துனை

அதிவேகம்

துன்னல்

செறிதல்

தூ 🪔

தூயஉடம்பினன்ஆதல்

இறைவனின் எண் குணங்களுள் ஒன்று; விசுத்த தேகம்

தூலஒளி

விளங்கும் ஒளி

தூலசித்து

ஆன்மா; பிற பொருட்களின் துணையால் அறியப்படுவதால் தூல சித்து எனப்பட்டது

தூலபஞ்சாக்கரம்

நமசிவாய

தூலபூதம்

நிலம், நீர், காற்று, வாயு, ஆகாயம் எனும் பஞ்ச பூதம்

தூரம்

பெரியது

தூலஉடம்பு

சாதி, குலம், பிறப்பு முதலியவைகளினால் அபிமானம் செய்தற்கு இடமாய்ப் பஞ்ச பூதங்களும் கூடிப் பரினமித்த உடம்பு

தூல அருந்ததி நியாயம்

மூன்று நியாயங்களில் ஒன்று; தூலமான பெரிய விண்மீனைக் காட்டி சூக்குமமான அருந்ததியை உணர்த்தும் முறை

தூளனம்

திரு நீற்றை நீரில் குழைக்காது நெற்றியில் பூசுதல்

தூளிதம்

திரு நீறு

தெ 🪔

தெண்டங்கி

சிவபெருமானை அக்கினித் தம்பமாக தியானித்து மந்திரத்தால் பூசித்தல்

தெரிக்கல்

சொல்லுதல்; சைவத்திறனைத் தெரிக்கல்

தெரிசனம்

காட்சி

தெரிதல்

உறுதி செய்தல்

தெரிவு

ஆன்மா

தெரிவை

திருவருள்

தெருள்

தெளிவு

தெருளல்

தெளிதல்

தென் புகலி வேந்தன்

திருஞானசம்பந்தர்

தே 🪔

தேகம்

உடம்பு

தேகாத்துமா வாதம்

உடம்பே ஆன்மா என்னும் கொள்கை உடைய சாருவாக சமய கொள்கை

தேகான்மவதி

உலோகாயதரில் ஒரு சாரார்; பரு உடலே உயிர் எனக் கொள்பவர்

தேயு

அக்கினி; ஒளியுடையது; தீ; ஐம்பூதங்களுள் ஒன்று

தேசு

இறை ஒளி

தேவதத்தன்

தச வாயுக்களில் ஒன்று; கொட்டாவியைச் செய்வது

தேரர்

புத்த முனிவர்

தேவர்

வானோர்

தேவர்கோன்

இந்திரன்

தேவாரம்

பன்னிரு திருமுறைகளில் முதல் ஏழு திருமுறை

தேவாரப் பண்கள்

இவை 28; தேவார பதிகங்களை இராகங்க்களோடு பாடுதல்

தேவு

கடவுள்

தேனஞ்சு

பஞ்சாமிர்தம்

தை 🪔

தைசதம்

சாத்துவிக சம்பந்தம் உடையது

தைவருதல்

தடவுதல்; வருடுதல்

தைவதம்

தெய்வ உடைமை

தைவிகம்

தெய்வ சம்பந்தம்; உலக கருடனுக்கு அதி தெய்வமாகிய மந்திரம்

தைரியம்

மனம் வேறுபடாமல் இருக்கும் உறுதியான நிலை

தொ 🪔

தொகை

உவமம் பொதுத் தன்மை; தொக்க உவமம்

தொக்குஞானேந்திரியம்

ஐந்தனுள் ஒன்று; தோல்; ‘துவக்கு’ என்பது ‘தொக்கு’ என்றாயிற்று

தொகை (தொகுதி)

தொகுதி; கூட்டம் — மந்திரம் 11, பதம் 81, வன்னம் 51, புவனம் 224, தத்துவம் 36, கலை 5 என்பன

தொகை அடியார்கள்

தொகுதியாக உள்ளவர்கள் — ஒன்பதின்மர்:
1) தில்லை வாழ் அந்தணர்
2) பொய்அடிமை இல்லாத புலவர்
3) பத்தராய் பணிவார்
4) பரமனையே பாடுவார்
5) சித்தத்தை சிவன் பாலே வைத்தார்
6) திருவாரூர் பிறந்தார்
7) முப்போதும் திருமேனி தீண்டுவார்
8) முழு நீறு பூசிய முனிவர்
9) அப்பாலும் அடி சேர்ந்தார்

தொழும்பு

அடிமை

தொண்டு

அடியவர் பணி

தொண்டர்

அடியார்

தொன்று தொட்டுவருதல்

பழைமையாகவே இருந்து வருதல்