சொற்பொருள் அகராதி - ந வரிசை

ந 🪔

நசித்தல்

கெடுதல்; அழிதல்.

நயனம்

கனி.

நலிதல்

வருந்தல்.

நவக்கோள்கள்

சூரியன், சந்திரன், செவ்வாய், புதன், குரு, சுக்கிரன், சனி, இராகு (கரும்பாம்பு), கேது (செம்பாம்பு) ஆகியன.

அகராதி — நா 🪔

நாகன்

தசவாயுக்களில் ஒன்று; இருமல், தும்மல்களை உண்டாக்குவது.

நாசோற்பத்தி

அழிவில் தோன்றுதல்; விதை அழிய முளை தோன்றுதல் போல.

நாள்மீன்

நட்சத்திரம்; உடு.

நாதம்

சுத்தமாயா தத்துவம் ஐந்தனுள் ஒன்று; சிவத்தத்துவம்.

நாத்திகர்

கடவுள், சுவர்க்கம், நரகம், மறுபிறப்பு முதலியன இல்லை என்பவர்கள்.

நாபி

கொப்பூழ்.

நி 🪔

நிகண்டு

வேத அங்கம் ஆறனுள் ஒன்று; சொற்பொருள் அறிவிப்பது.

நிக்கிரகம்

தண்டனை; நாசம்.

நிட்களம்

அருவம்.

நிட்களசகளம்

அருவுருவம்.

நிட்டை

உண்மைஞானம் நான்கனுள் ஒன்று; கேட்டுச் சிந்தித்து துணிந்த பொருளுடன் பிரிவின்றி நிற்றல்.

நிற்றல்

சிவப்பேறு கூடுதல்.

நித்த வியாபகம்

நித்தம் சரீரத் தோற்றக் கேடுகளின்மை; பிறப்பு இறப்பு இன்மை.

நித்திய அநித்திய உணர்வு

நிலையுள்ளது, நிலையில்லாதது என உணர்தல்.

நிமித்த காரணம்

வினைமுதல் காரணம்; கருத்தா. (பானை வனைதற்குக் குயவன் போல்.)

நியதி

தத்துவம்; செய்த கன்மம் அவரவரே நுகருமாறு நியமிக்கும் முறை.

நியமனம்

செய்தலின் நியதி எனப்பட்டது; யோக அங்கங்களில் ஒன்று.

நிரதிசய இன்பம்

ஈடும் எடுப்பும் இன்றி மேலான இன்பம்.

நிரந்தரம்

இடையீடு இல்லாதது.

நிரயம்

நரகம்; இருள் உலகம்.

நிரனிறை

முன்பு சொல்லப்பட்ட பொருள்களுக்குச் சம்பந்தமுள்ளவைகளை முறையே பின்பு சொல்லுதல்.

நிராகாரம்

உருவமின்மை; வடிவின்மை.

நிராதாரம்

ஆதாரமில்லாதது.

நிராமயான்மா

பரமசிவனது எண்குணங்களுள் ஒன்று; இயற்கை உணர்வினனாதல்.

நிராலம்பம்

ஆதாரம் இல்லாதது; பற்றுக்கோடு இன்மை.

நிரீச்சுர சாங்கியன்

கடவுள் இல்லை என்று சொல்லும் கபிலரின் சாங்கிய நூல்; பகுத்தறிவுவாதி.

நிருவிகற்பம்

விகற்பமின்மை; வேறுபாடின்றி உண்மை மட்டுமே அறிதல்.

நிருவிகாரி

விகாரம் இல்லாதவன்; என்றும் ஒரியல்பில் நிலைநிற்றல்.

நிருவிசேடம்

விசேடிக்கப்படாதது; அடைமொழி பெறாதது.

நிரூபித்தல்

ஐயமின்றி மாசற விளக்கத்தால் ஆராய்தல்.

நிர்அதிசயக்குணங்கள்

குறைவு, வளர்ச்சி ஆகியவை இன்றிக் குரைவில்லாமல் நிறைவாக விளங்கும் குணங்கள்.

நிலைக்களம்

நிற்குரிய இடம்.

நிவிர்த்திக்கலை

உயிர்களை கட்டிலிருந்து நிவர்த்தி செய்யும் சிவசத்தி; சுத்தமாயையின் விருத்தி.

நின்மலன்

மல, கன்மம் இல்லாதவன்; சிவபெருமான்.

நின் மல சாக்கிரம்

அருளால் தன்னை அறிவது.

நின்மல சொப்பனம்

அருளே ஆதாரமாய், அதிலே அசைவின்றி அறிதல்.

நின்மல சுழுத்தி

எதிரீடு இன்றி அருளே தானாய் இருக்கும் நிலை.

நின்மல துரியம்

மலவாசனை சற்றுமின்றி ஆனந்த வெளி தோன்றும் இடம்.

நின்மல துரியாதீதம்

ஆனந்தமே தானாய் நின்று அதீதப்பட்ட இடம்.

நு 🪔

நுதலிய பொருள்

கருதிய பொருள்.

நுகலுதல்

கருதியதைச் சொல்லுதல்.

நூல்

சாத்திரம்.

நூன்முகம்

முகவுரை; பாயிரம்.

நேு 🪔

நேயம்

அறியப்படும்பொருள்; சிவன்.

நை 🪔

நையாயிகம்

புறச்சமயங்களில் ஒன்று ஆகிய தருக்க மதத்தின் ஒரு பிரிவு; அக்கமாத முனிவர் செய்த நூல்.

நையாகிகர்

நியாயத்தில் வல்லவர்.

நோ 🪔

நோக்கு

கண்.

நோன்தாள்

பொறுத்துக்கொள்ளும் திருவடி; தாங்கிக்கொள்ளும் திருவருள்.