சொற் பொருள் அகராதி - ம வரிசை

ம 🪔

மகடூஉ

முன்னிலைபெண்ணை முன்னிலைப்படுத்திக் கூறுதல்.

மகரத்துவசன்

மகரக் கொடி உடையோனாகிய மன்மதன்.

மகா காயம்

பெருவெளி.

மகா சிருஷ்டி

சுத்த மாயையில் நிகழும் படைப்பு.

மகா பிரளயம்

மகா சங்காரம்.

மகாமந்திர்

சுத்த வித்தியா தத்துவத்தில் வசிக்கும் சப்தகோடி மந்திரமூர்த்திகள்.

மகாமனுவகார சிகாரம்

இரண்டினுள் விகாரமாகிய அருளையும் தன்னிடத்தில் இலயப்படுமாறு அடக்கிக் கொள்வது; 'சி' காரமாகிய பதி எழுத்து மாத்திரமாகத் தனித்து நிற்பது. இதை இறை எழுத்து, பெருஎழுத்து, பிரமபீஜம், நாயோட்டு மந்திரம் எனப் பெயர் பெறும்.

மகாமாயை

சுத்தமாயை.

மகாருத்திரர்

பரமசிவன்.

மகாவாக்கியம்

வேதங்களில் சொல்லப்பட்ட நான்கு வாக்கியங்கள்:

• இருக்குவேத வாக்கியம்: பிரக்ஞானம் பிரமம் அறிவே பிரமம்.
• யசுர்வேத வாக்கியம்: அகம்பிரமாஸ்மிநான் பிரமம் ஆகின்றேன்.
• சாமவேத வாக்கியம்: தத்துவமசி அது நீ ஆகின்றாய்.
• அதர்வணவேத வாக்கியம்: அயமான் மாப்பிரமம் இந்த ஆன்மாபிரமம் ஆகிறது.

மகிமா

அட்டசித்திகளில் ஒன்று; மகத்தாய் இருத்தல்; பெரிதாக இருத்தல்.

மகேசுர தத்த்வம்

சுத்த தத்துவம் ஐந்தனுள் ஒன்று.

மகேசுர மூர்த்தி

சந்திரசேகரர் முதலிய இருபத்தைந்து வடிவம்.

மகேசை

மகேசுரனுடைய சக்தி.

மங்கல வாழ்த்து

நன்மை பயக்கும் வாழ்த்து.

மங்கிப் போதல்

குறைந்து போவது.

மணிபூரகம்

ஆறாதாரங்களுள் மூன்றாவது. சுவாதிட்டானத்தில் மேல் நாபித்தானத்தில் இருப்பது.

மண்டலம்

வட்டம்; சக்கரம்.

மதும்யாதி

ஒன்று சொல்லும் இடத்திலும் செய்யும் இடத்திலும் அகங்காரமாய் நிற்றல்; களிப்பு.

மதுகைவலி

...

மண்டுதல்நெருங்குதல்

மிகுதல்.

மதம்

யாதொன்று சொல்லும் இடத்தும் செய்யும் இடத்தும் அகங்காரமாய் நிற்றல்; களிப்பு.

மதுகை

வலி

மத்திம சிருட்டி

இடையில் நிகழும் படைப்பு.

மத்திமை

நால்வகை வாக்குகளுள் ஒன்று.

மந்தம்

மெதுவான குரலில் எண்ணுவது; கூர்மையின்மை.

மந்திரம்

கடவுளை நினைத்தற்குக் கருவியாக உள்ள வாசகம்; நினைப்பவர்க்கு பத்தி, சுத்தி, சித்திகளைப் பயக்கும். நினைப்பவனைக் காப்பது. (மந் – நினைத்தல்; திர – காத்தல்)

மந்திர சாந்நித்தியம்

மந்திரத்தின் அண்மை.

மந்திர மகேசர்விஞ்ஞானகலர்

மலபரிபாகத்திற்கு ஏற்பச் சதாசிவ மூர்த்தியாலே, மந்திரருக்குத் தலைவராக நியமிக்கப்பட்டிருப்பவர்; இவருக்கு இடம் சுத்தாத்துவா.

மந்திரவினை

மந்திரம் கணித்தல், ஞானநூல் ஓதுதல் முதலியன.

மமதை

‘எனது’ என்னும் தன்மை.

மயக்கம்

தெளிவு; பிறவாமை; மாறுபாடு.

மயக்கவாசனை

திரிபறிவு.

மயங்கல்

அறிவு கெடுதல்.

மயில்

பிரணவ சொரூபம்.

மயூரம்

அங்கயோகாசானத்தில் ஒன்று; முழங்கை இரண்டும் உந்திப்புறத்தில் அழுந்தும். புவியில் கை ஊன்றிக் கால் நீட்டித் தலைநிமிர்ந்து இருத்தல்.

மருட்கேவலம்

அனாதிகேவலம்; கேவலாவத்தைத் துரியாதீதத்தில், ஆன்மா இருள் மலத்தோடு கூடி நிற்றல்.

மலத்திற்குத்தன்னியல்

அறியாமையைச் செய்தல்.

மலத்திற்குப்பொது இயல்பு

விபரீத உணர்வைச் செய்வது.

மலநடை

செருக்கை வளர்க்கும் ஒழுக்கம்.

மலபரிபாகம்

ஆணவ மலத்தினது ஆற்றல்; ஆன்ம அறிவை மயக்க இயலாமல், வலிகுன்றி நிற்கும் நிலை;

மலவாசனை

ஞானிகளின் உடம்பிற்கு உரிய பிராரத்த வினையில் அனுபவம்.யான் எழுகின்ற ‘எனது’ என்னும் உணர்வை விளைவிக்கும் ஆகாமியம்.

மலைவு

மாறுபாடு.

மல்குதல்

அதிகப்படுதல்.

மறம்

சினம் அ கோபம்; மனம். அந்தக்கரணங்களில் ஒன்று; தைசத அகங்காரத்தினின்றும் தோன்றியது.

மனம்

அந்தக்கரணங்களில் ஒன்று; தைசத அகங்காரத்தினின்றும் தோன்றியது.

மனு

மந்திரம் .

மனோன்மணி

மனோன்மணி உமை; சதாசிவரின் சத்தி.

மா 🪔

மாட்டெறிதல்

ஒரு பொருளுக்குச் சொல்லப்பட்ட இலக்கணத்தை, அதனைப் பெறுதற்குரிய மற்றொரு பொருளுக்கும் மாட்டிவிடுதல்.

மாத்தியமிகர்

பெளத்தர்களில் ஒரு சாரார்.

மாத்திரை

எழுத்தின் உச்சாரண கால அளவு.

மாத்துவர்பேதவாதிகள்

மாத்துவரின் பேதக் கொள்கையை உடையோர்.

மாந்திரநூல்

சித்தாந்த சாத்திரம்.

மாமாயை

சுத்தமாயை.

மாயா

மா – ஒடுங்குதல்; யா – வருதல். எல்லாக் காரியங்களும் தன்பால் வந்து ஒடுங்குவதற்கும், தன்னினின்று தோன்றுவதற்கும் காரணமாய் நின்றது மாயா (மாயை).

மாயாகாரியம்

அசித்துப் பிரபஞ்சம்.

மாயாவாதம்

ஏகான்மலாதத்தில் ஒரு பிரிவு.

மாயா ஷபாதி

மாயாகாரியம்.

மாயேயம்

மாயா காரியமாகிய தனு முதலாயின; அசுத்த மாயையின் காரியங்கள்.

மாவிரதம்

அகப்புறச்சமயம் ஆறனுள் ஒன்று.

மாறுகோளுரை

முன்னுக்குப் பின் முரணும் வசனம்.

மாறுதல்

இறத்தல் (ஆன்மாக்கள் மாறிப் பிறந்து வரும்).

மாற்சரியம்

பொறாமை.

மானதக் காட்சி

இந்திரியக் காட்சியறிவு, புத்தியின்கண் வந்தபோது அறியும் அறிவு.

மானதம்

அறிவால் கணித்தல்.

மான்

பிரகிருதி மாயை.

மி 🪔

மிக்ரு

வழங்குதல்; பரந்து நிலவுதல்.

மிச்சிரம்

சுத்தாசுத்தம்; சுத்தமும் அசுத்தமும் கலந்த நிலை.

மித்தையுணர்வு

பொய்யறிவு.

மிருதி, ஸ்மிருதி

முனிவரால் நினைத்துச் செய்யப்பட்ட தருமசாத்திரம்; அறநூல்.

மிருத்தியு

மரணத்தைச் செய்வது; இயமன்.

மிருத்தியுஞ்சயன்

சிவபெருமான்.

மீ 🪔

மீதூர்தல்

மேன்மேல் பெருகுதல்.

மீமாஞ்சை

புறச்சமயம் ஆறனுள் ஒன்று. வடமொழி வேதங்களை மட்டுமே பிரமாணமாகக் கொள்ளும் மதம்.

மூ 🪔

முக்கூற்று

புறப்புறச் சமயம், புறச்சமயம், அகப்புறச்சமயம்.

முடிவிலாற்றல்உடைமை

எண்குணங்களுள் ஒன்று; அநந்த சத்தி.

முடிவினை

பிராரத்த வினை.

முதற்காரணம்

காரியத்தோடு ஒற்றுமைப்பட்டு நிற்கும் காரணம். (பானை வனையும் காரியத்தோடு மண் நிற்பது போல).

முதல்நூல்

முதல்வன் வாக்கு; வேதாகமம்.

முத்தம்

அங்கயோகாசனத்து ஒன்று.

முத்தர்

மலம் நீங்கியவர்.

முயந்குதல்

பொருந்துதல்.

முரணுதல்

மாறுபடுதல்.

முற்பக்கம்

வளர்பிறை.

முற்றுணர்வு

எல்லாவற்றையும் தடையின்றி அறியும் அறிவு.

முற்றுணர்தல்

எண்குணங்களுள் ஒன்று; சர்வஞ்ஞத்துவம்.

முற்றெச்சக்குறிப்பு

குறிப்பு வினைமுற்று, எச்சப்பொருளில் வருவது.

முனைத்தல்

முற்படுதல்.

முனைத்திடுதல்

சுட்டியறியப்படுவதாய் வேறு நிற்றல்.

மூ 🪔

மூர்ச்சை

மயக்கத்தைச் செய்வது; அறிவை மயக்குவது.

மூர்த்தி

வடிவம்.

மூர்த்தி சாதாக்கியம்

வித்தை என்னும் பெயரை உடைய இச்சா சத்தி, சுத்த(கணமான கலையைப் பொருதுதலால், இலிங்கமூர்த்தி என்னும் பெயரை உடையதாக இருப்பது.

மூலகன்மம்

அநாதியே ஆணவமலத்தைப் பற்றிய உயிர்க்குற்றம்.

மூலகாரணம்

முதற்காரணம்.

மூலப்பகுதி

பிரகிருதிமாயை. இருபத்து நான்காம் தத்துவமாய் உள்ளது. இஃது அசுத்த மாயையினின்றும் தோன்றி, அசுத்தப் பிரபஞ்சத்திற்குக் காரணமாயுள்ளது.

மூலமலம்

மூலம் ஆணவ மலம்.

மூலாதாரம்

ஆறாதாரங்களில் முதலாவது.

மூன்றவத்தை

கேவலம், சகலம், சுத்தம் ஆகிய காரண அவத்தைகள் மூன்று.

மெ 🪔

மெய்ஞ்ஞானம்

வீடு பயக்கும் உணர்வு.

மெத்தென்

மிருதுவாக, மென்மையாக.

மெய்

எக்காலத்தும், நிலைபெறுவதாகிய தன் இயல்பு.

மென்மை

மிருதுத்தன்மை.

மே 🪔

மேவல்

பொருந்துதல்.

மேற்கோள்

எது, உதாரணம் முதலியவற்றால் வலியுறுத்தப்படும் கொள்கை.

மோ 🪔

மோகம்

அறிவையர் முதலிய விடயங்களில் மயக்கம் செய்வது.

மோகநீயம்

அட்டகுற்றங்களுள் ஒன்று; ஆசையுடையவனாய் இருத்தல்.

மோகினி

அசுத்த மாயை.