திருக்களிற்றுப்படியார் - 3 (12-21)

௨

திருக்கடவூர் உய்ய வந்த தேவநாயனார் அருளிச்செய்த

திருக்களிற்றுப்படியார்

தகவல் பலகை	விவரம்
நூல் பெயர்	திருக்களிற்றுப்படியார்
நூல் ஆசிரியர்	திருக்கடவூர் உய்ய வந்த தேவநாயனார்
காலம்	12ம் நூற்றாண்டு

---

பாலை நெய்தல் பாடியதும் பாம்பு ஒழியப் பாடியதும் காலனை அன்று ஏவிக் கராம் கொண்ட - பாலனை மரணம் தவிர்த்ததுவும் மற்றவர்க்கு நம் தம் கரணம் போல் அல்லாமை காண் (12)

சீவன் முத்தர்களின் அற்புதங்கள் சிவன் செயலே ஆகும்.

அவர்கள் மல பற்று கொண்டு பசுகரணங்களாக இல்லாமல், இறை பற்று கொண்டு சிவகரணங்களாக இருந்தமையே ஆகும்.

தூங்கினாரைத் தூய சயனத்தை விட்டதன் பின் தாங்களே சட்ட உறங்குவர்கள் - ஆங்கு அது போல் ஐயன் அருள் கடைக்கண் ஆண்ட அதன்பின் அப்பொருளாய்ப் பைய விளையும் எனப்பார் (13)

திருவருட் பதிவு பெற்ற ஞானிகள், சிவபெருமானை அடையும் வேட்கை மிக்கவராய் இருப்பார்கள்.

அதன் காரணமாக அவர்களுக்குள் அருட்பதிவு படிப்படியாக விளையும்.

உள்ள முதல் அனைத்தும் ஒன்றாய் ஒருவரின் உள்ளம் உருக வந்து உன் உடன் ஆம் - தெள்ளி உணரும் அவர் தாங்கள் உளராக என்றும் புணரும் அவனில்லாப் பொருள் (14)

தத்துவங்கள் நீங்கி திருவருள் ஞானம் பதியுமாயின் உள்ளம் உருகும். அந்நிலையில் இறைவன் கருணையோடு உடனாய் நின்று அருளுவான்.

தன்முனைப்போடு (யான் எனது என்று) உள்ளவர்கள் எப்போதும் சிவபெருமானை அடைய முடியாது.

நல்ல சிவ தன்மத்தால் நல்ல சிவ யோகத்தால் நல்ல சிவ ஞானத்தால் நான் அழிய - வல்லதனால் ஆரேனும் அன்பு செயின் அங்கே தலைப்படும் காண் ஆரேனும் காணா அரண் (15)

சரியை, கிரியை, யோகம், ஞானம் எனும் நால்வகை நெறிகளில் ஒன்றில் உறுதியாக நிற்க வேண்டும்.

சிவபெருமானிடத்தில் அன்பு தலைப்பட்டு நிற்கும் போது, எவராலும் காண முடியாத அரனாகிய இறைவன் வெளிப்பட்டுத் தோன்றுவான்.

மெல்வினையே என்ன வியன் உலகில் ஆற்றரிய வல்வினையே என்ன வரும் இரண்டும் - சொல்லில் சிவ தன்மம் ஆம்; அவற்றில் சென்றதிலே செல்வாய் பவ கன்மம் நீங்கும் படி (16)

சரியை கிரியை தொண்டில் தொடர்ந்து நின்றால், பிறவிக்கு காரணமான வினைத் தொடர் நீங்கும்.

அது போது இறைவன் மீது அன்பு மீதூரும்; அதுவே வினைப்பயனை நீக்கி முத்திக்கு வழி கொடுக்கும்.

ஆதியை அர்ச்சித்தற்கு அங்கமும் அங்கங்கே தீதில் திறம் பலவும் செய்வனவும் - வேதியனே நல்வினையாம் என்றே நமக்கும் எளிதானவற்றை மெல்வினையே என்றது நாம் வேறு. (17)

நால்வகை நெறிகளில் மெல்வினை, வல்வினை என்பது இறைவன் மீதுள்ள அன்பின் காரணமாக நிகழும் செயலின் வெளிப்பாடுகளே.

அவற்றுள் எளிதாகச் செய்யக் கூடிய செயல்களை மெல்வினை என்று நாம் கூறுகிறோம்.

வரங்கள் தரும் செய்ய வயிரவர்க்குத் தங்கள் கரங்களினால் அன்று கறி ஆக்க - இரங்காதே கொல் வினையே செய்யும் கொடு வினையே ஆனவற்றை வல்வினையே என்றது நாம் மற்று. (18)

இறைவன் மீதுள்ள அன்பினால் செய்யப்படும் செயற்கரிய செயல்களே வல்வினை எனப்படும்.

சிறுத்தொண்டர் வரலாற்றைப் போல, இரக்கமின்றித் தன் மகனையே கறி ஆக்கும் வன்மையான செயல்கள் இதில் அடங்கும்.

பாதகம் என்றும் பழி என்றும் பாராதே தாதையை வேதியனைத் தாள் இரண்டும் - சேதிப்பக் கண்டு ஈசர் தாம் ஆம் பரிசு அளித்தார் கண்டாயே சண்டீசர் தம் செயலால் தான். (19)

சண்டீச நாயனார் வரலாற்றில், அவர் ஆற்றிய வினை வல்வினையாகத் தெரிந்தாலும் அது நல்வினையாகவே கருதப்பட்டது.

பாதகம் என்றும் பழி என்றும் பாராது தன் தந்தையின் கால்களைத் துணித்த அன்பைக் கண்டு இறைவன் காட்சியளித்தார்.

செய்யில் உகுத்த திருப்படி மாற்று அதனை ஐய இது அமுது செய்க என்று - பைய விருந்து ஊட்டி அறுத்தவர்கே ஊட்டி அறுத்தவரை நாட்டி உரை செய்வது என்னோ நாம். (20)

அரிவாட்டாய நாயனார் ஆண்டவன் மீது கொண்ட அன்பின் காரணமாக ஆற்றிய வல்வினையே நல்வினையானது.

அவரின் அத்தகைய உறுதியான பக்தியைச் சொல்லால் விவரிப்பது கடினம்.

செய்யும் செயலே செயலாகச் சென்று தமைப் பையக் கொடுத்தார் பரம் கெட்டார் - ஐயா உழவும் தனிசும் ஒரு முகமே ஆனால் இழவு உண்டோ சொல்லாய் இது. (21)

தொழிலுக்கு ஊதியம் பெறுவது போல, வினைகளுக்குப் பலன் உண்டு.

அதனால் நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு வினையையும் திருவருளை எண்ணியே (இறைப்பணிகளாக) செய்ய வேண்டும்; அவ்வாறு செய்தால் இழப்பு ஏதுமில்லை.