திருக்களிற்றுப்படியார் - 5 (31-36)

௨

திருக்கடவூர் உய்ய வந்த தேவநாயனார் அருளிச்செய்த

திருக்களிற்றுப்படியார்

தகவல் பலகை	விவரம்
நூல் பெயர்	திருக்களிற்றுப்படியார்
நூல் ஆசிரியர்	திருக்கடவூர் உய்ய வந்த தேவநாயனார்
காலம்	12ம் நூற்றாண்டு

---

பற்றினுள் பற்றைத் துடைப்பது ஒரு பற்று அறிந்து பற்றிப் பறிந்திருந்து பார்க்கின்ற - பற்று அதனைப் பற்று விடில் அந்நிலையே தானே பரமாகும் அற்றம் இது சொன்னேன் அறி. (31)

உலகப் பற்றை விடுவதற்கு உதவும் ஒரே சாதனம் இறைப்பற்றைச் சார்வதே ஆகும்.

அந்நிலையிலும், 'யான் செய்கிறேன்' என்ற முனைப்பற்ற நிலையில் உயிரின் உணர்வு கீழ்ப்பட்டு இருக்க வேண்டும்; அந்தப் பற்றையும் விட்டால் பரம்பொருள் நிலை சித்திக்கும்.

அறிவு அறிவாய் நிற்கில் அறிவு பலவாம் என்று அறிவின் அறிவு அவிழ்த்துக் கொண்டு அவ் - அறிவினாராய் வாழ்ந்து இருப்பர் நீத்தோர்கள் மானுடரின் மாணவக தாழ்ந்த மணி நாவே போல் தான். (32)

தன்னறிவைக் கொண்டு அறியும் உயிரின் அறிவு நிலையானது அல்ல; அது பலவாறாகச் சிதறிச் செல்லும்.

மலப்பற்று நீங்கத் திருவருளையே பற்றி நிற்பவர்கள், மணியின் நாக்கு அசையாமல் இருப்பது போலத் தற்போதம் அடங்கி வாழ்வார்கள்.

ஓசை எலாம் அற்றால் ஒலிக்கும் திருச்சிலம்பின் ஓசை வழியே சென்று ஒத்து ஒடுங்கின் - ஓசையினில் அந்தத் தானத்தான் அரிவையுடன் அம்பலத்தே வந்து ஒத்தான் நந்தன் மகிழ்ந்து. (33)

உலகியல் ஆரவார ஓசைகள் ஒடுங்கும் போது, உள்ளே திருச்சிலம்போசை கேட்கும்.

அந்த ஓசை வழியே சென்று இறைவனுடன் ஒடுங்கினால், தற்போதம் ஒழிந்து அம்பலவாணனின் திருவருள் சித்திக்கும்.

சார்பு உணர்ந்து சார்பு கெட ஒழுகின் என்றமையால் சார்பு உணர்தல் தானே தியானமும் ஆம் - சார்பு கெட ஒழுகல் நல்ல சமாதியும் ஆம் கேதப் படவருவது இல்லை வினைப் பற்று. (34)

யான், எனது என்னும் செருக்கை விடுத்துத் திருவருளையே சார்ந்து நிற்பதே தியானம் ஆகும்.

அந்தத் தியான உணர்வும் அற்று இறைவனோடு ஒன்றி இருப்பதே சமாதி நிலை; இந்நிலை எய்தினால் வினைப்பற்று அணுகாது.

அன்றி வரும் ஐம்புலனும் நீயும் அசையாதே நின்றபடியே நிற்க முன்நிற்கும் - சென்று கருத்துவதன் முன்னம் கருத்து அழியப் பாயும் ஒரு மகள் தன் கேள்வன் உனக்கு. (35)

ஐம்புலன் வழியே செல்லாமல், திருவருளைப் பற்றி மனமசைவற்று நின்றால் இறைவன் உன் முன்னே தோன்றுவான்.

நீ எண்ணுவதற்கு முன்னமே உனது தற்போதம் அழியும்படிச் சிவபெருமான் உன்னுள் வந்து கலப்பான்.

உண்டு எனில் உண்டாகும்; இல்லாமை இல்லை எனில் உண்டாகும் ஆனமையின் ஓர் இரண்டாம் – உண்டு இல்லை என்னும் இசை தவிர்ந்த இன்பத்தை எய்தும் வகை உன்னில் அவன் உன்னுடனே ஆம். (36)

உயிரின் சிற்றறிவைக் கொண்டு இறைவனை உண்டு என்றோ இல்லை என்றோ அறுதியிட முடியாது.

உண்டு இல்லை என்ற விவாதங்களைக் கடந்து, திருவருள் வழி நின்று அவனைப் போற்றினால் அவன் அனுபவப் பொருளாக உன்னுடனே கலந்திருப்பான்.