திருக்களிற்றுப்படியார் - 8 (51-60)

௨

திருக்கடவூர் உய்ய வந்த தேவநாயனார் அருளிச்செய்த

திருக்களிற்றுப்படியார்

தகவல் பலகை	விவரம்
நூல் பெயர்	திருக்களிற்றுப்படியார்
நூல் ஆசிரியர்	திருக்கடவூர் உய்ய வந்த தேவநாயனார்
காலம்	12ம் நூற்றாண்டு

---

உள்ளும் புறம்பும் நினைப்பொழில் உன்னிடையே வள்ளல் எழுந்தருளும் மாதினொடும் - தெள்ளி அறிந்து ஒழிவாய் அன்றியே அன்புடையை யாகில் செறிந்து ஒழிவாய் ஏதேனும் செய் (51)

முழு நிறைவு உடைய வியாபாகப் பொருள் சிவபெருமான்.

அவனை காண்பதற்கு ஆன்ம போதத்தை கைவிட வேண்டும்.

கண்ணப்பன் ஒப்பது ஓர் அன்பு இன்மை என்றமையால் கண்ணப்பன் ஒப்பது ஓர் அன்பினைக் - கண்ணப்பர் தாம் அறிதல் காளத்தியார் அறிதல் அல்லது மற்று ஆர் அறியும் அன்பு அன்று அது (52)

கண்ணப்பரும், காளத்தியப்பரும் ஒருவரை ஒருவர் தம் அன்பை அறியமுடியுமே அன்றி பிறரால் முடியாது.

ஆன்மாவின் அறிவு இச்சை செயல் மூன்றிலும் மல நெகிழ்ச்சி ஏற்பட்டது, இறைவனை சார்ந்து நிற்றல் வேண்டும்.

அவிழ்ந்து துணியில் அவிழ்ந்த அவிழை அவிழ்ந்த மனத்தால் அவிழ்க்க - அவிழ்ந்த சடை வேந்தனார்க்கக்கு இன்னமுதம் ஆயிற்றே மெய் அன்பில் சேந்தனார் செய்த செயல் (53)

சிவ பெருமானிடத்து அன்பு நிறைந்து இருக்க வேண்டும்.

கந்தை துணியில் கட்டிச் சுமந்த களி அமுது நிவேதனம் ஆனது உதாரணம்.

சுரந்த திருமுலைக்கே துய்ய சிவஞானம் சுரந்து உண்டார் பிள்ளை எனச் சொல்லச் - சுரந்த தனம் உடையாள் தென்பாண்டி மாதேவி தாழ்ந்த மனம் உடையாள் அன்பு இருந்தவாறு (54)

ஆண்டவனிடத்து கொண்ட அன்பின் மிகுதியை சொல்ல இந்த வரலாற்றுச் செய்தி உதவும்.

ஞானசம்பதர் எனும் மூன்று வயது பிள்ளைக்கு பால் அமுது தந்தவர் உமை அம்மை, என்ற செய்தியைக் கேட்டதும் மங்கையர்க்கரசியார் மனம் கசிந்து தனத்தில் பால் சுரந்தது அன்பின் மிகுதியைக் காட்டுகிறது.

அன்பே என் அன்பே என்று அன்பால் அழுது அரற்றி அன்பே அன்பாக அறிவு அழியும் – அன்பு அன்றி தீர்த்தம் தியானம் சிவார்ச்சனைகள் செய்யும் அவை சாற்றும் பழம் அன்றே தான் (55)

அன்பே உருவான சிவ பெருமானே பேரன்பு செலுத்துதற்கு உரியவன் என அன்பு மீதூர்ந்து நிற்றல் வேண்டும்.

தீர்த்தமாடல், தியானம், தல யாத்திரை, அர்ச்சனை போன்றவை செய்தல் திருவடிப்பேறு தரும்.

எல்லாம் அறிவுகளின் தாற்பரியம் என்னறிவு செல்லும் இடத்தளவும் சென்று அறிந்தேன் - வல்லபடி வாதனையை மாற்றும் வகை இதுவே மற்று அவற்றுள் எத்தமறக் கண்ட விதம் (56)

தற்போதம் ஒழிந்து பேராற்றல் உடைய பரம் பொருளோடு ஒன்றி இருப்பது ஒன்றே ஆன்ம சித்திக்கு வழி.

வித்தும் அதன் அங்குரமும் போன்று இருக்கும் மெய்ஞானம் வித்தும் அதன் அங்குரமும் மெய்யுணரில் - வித்து அதனில் காணாமையால் அதனைக் கைவிடுவார் கண்டவர்கள் பேனாமையால் அற்றார் பேறு (57)

ஞானத்தின் முடிந்த முடிவு சிவத்தைப் பொருட்களே என்பதை உணர வேண்டும்.

வித்து இல்லை என்றால் முளை இல்லை; சிவம் இல்லை என்றால் அருள் இல்லை.

ஒன்று அன்று இரண்டு அன்று உளது அன்று இலது அன்று நதிரு அன்று தீது அன்று நான் அன்று - நின்ற நிலை அன்று நீ அன்று நின் அறிவும் அன்று தலை அன்று அடி அன்று தான் (58)

சிவானுபவம் என்பது வார்த்தைகளால் சொல்ல முடியாது.

செய்யாச் செயலை அவன் செய்யாமல் செய்ததனைச் செய்யாச் செயலில் செலுத்தினால் - எய்யாதே மாணவக அப்பொழுதே வாஞ்சைக் கொடி வளர்க்கும் ஆனவமும் அற்றது அறி (59)

ஆன்மா கருவிகரணங்கள் வழியே எதையும் செய்யாமல் திருவருள் நினைவிலேயே சிந்தையை செலுத்த வேண்டும்.

அவ்வாறு செலுத்தினால், ஆணவ மலம் ஆன்ம அறிவை மறைக்க இயலாமல் பாச நீக்கம் ஏற்படும்.

ஏதேனும் காலமுமாம் ஏதேனும் தேசமுமாம் ஏதேனும் திக்கு ஆசனமுமாம் - ஏதேனும் செய்தால் ஒருவலுமாம் செய்யாச் செயல் அதனைச் செய்யாமல் செய்யும் பொழுது (60)

தன் பணி நீத்து திருவருள் வழி அடங்கி ஒழுகுபவர்கள் எவ்வித நியமங்களையும் கடைப்பிடிக்க தேவையில்லை.

அவர்களை எவ்வித வினைப்பயனும் சாராது.

-----

திருகளிற்றுப்படியார் - 7 (41-50)

௨

திருக்கடவூர் உய்ய வந்த தேவநாயனார் அருளிச்செய்த

திருக்களிற்றுப்படியார்

தகவல் பலகை	விவரம்
நூல் பெயர்	திருக்களிற்றுப்படியார்
நூல் ஆசிரியர்	திருக்கடவூர் உய்ய வந்த தேவநாயனார்
காலம்	12ம் நூற்றாண்டு

---

அரண் உணர்வுதனில் அவ்வுணர்வை மாற்றில் கரணமும் காலும் கைகூடும் - புரணம் அது கூடாமையும் கூடும்;கூடுதலும் கூட்டினுக்கு வாடாமையும் கூடும் வந்து (41)

ஐம்பொறிகளின் வழியே மனம் செல்லும் நிலையை மாற்றினால் மட்டுமே அந்தக் கரணங்களும், தச வாயுக்களும் ஆன்மாவின் வசப்படும்.

அதுவே அசைவற்ற சமாதி நிலை கூடுவதற்குச் சிறந்த வழியாகும்.

இன்று இங்கு அசேதனமாம் இவ் வினைகள் ஓர் இரண்டும் சென்று தொடரும் அவன் சென்றிடத்தே - என்றும் தான் தீது உறுவன் ஆனால் சிவபதி தான் கைவிடுமோ மாது ஒரு கூறு அல்லனோ மற்று. (42)

சீவன் முத்தர்களுக்கு அவர்கள் செய்த இருவினைப் பயன்கள் இறைவனாலேயே ஊட்டப்படும்.

தற்போதம் நீங்கிய நிலையில் அவர்கள் வினைகளால் பாதிக்கப்படாமல், உமையொருபாகனாகிய இறைவன் அவர்களைக் காத்தருள்வான்.

அநாதி சிவன் உடைமையால் எதையும் ஆங்கே அநாதி எனப் பெற்ற அணுவை - அநாதியே ஆர்த்த துயர் அகல அம்பிகையோடு எவ்விடத்தும் காத்தல் அவன் கடனே காண் (43)

சிவன், உயிர் மற்றும் உயிரைப் பற்றியுள்ள துன்பம் (மலம்) ஆகிய மூன்றும் அநாதியாகவே உள்ளன.

தொடக்கமில்லாத காலம் முதல் உயிர்களைத் துன்பத்திலிருந்து காத்தருள்வது அநாதி முத்தனாகிய சிவபெருமானின் கடமையாகும்.

தம்மில் சிவலிங்கம் கண்டதனைத் தாம் வணங்கித் தம் அம்பாம் மஞ்ச நீர் தாம் ஆட்டித் - தம்மை ஒரு பூவாக்கிப் பூவழியாமல் கொடுத்துப் பூசித்தால் ஓவாமை அன்றே உளன் (44)

மலப்பற்று நீங்கிய நிலையில் ஆன்மா சிவபெருமானிடத்து மிகுந்த அன்பு கொள்ளும்.

அந்நிலையில் எங்கும் சிவத்தைக் காணும் ஆன்மா, தன்னையே ஒரு மலராக்கி இறைவனிடம் முழுமையாக ஒப்புவிக்கும்.

தன்னைப் பெறுவதன்மேல் பேறு இல்லைத் தான் என்றும் தன்னைத்தான் பெற்றவன் தான் ஆர் என்னில் - தன்னாலே எல்லாம் தன்னுள் கொண்டு கொண்டதனைக் கொள்ளாதே எல்லாமாய் நிற்கும் இவன். (45)

அருளின் துணைகொண்டு, தற்போதம் அழியாமல் தன்னையே உணர்ந்து பெறுவதை விட மேலான பேறு வேறில்லை.

அதுவே பிறவிப் பிணி நீங்கிய வீடுபேற்றினைப் பெறும் உன்னத நிலையாகும்.

துன்பமாம் எல்லாம் பரவசனாய்த் தான் துவளில் இன்பமாம் தன்வசனாய் தான் இருக்கில் - என்பதனால் நின்வசனாயே இருக்கில் நின் உடனாம் நேரிழையாள் தன் வசனாயே இருப்பேன் தான் (46)

ஐம்புலன்களைப் பாசப் பொருட்களில் செல்ல விடாமல் தடுத்து, திருவருள் வழியே ஆன்மா செயல்படுவது இன்பத்தைத் தரும்.

அருள் வசப்பட்டுத் தன் முனைப்பின்றி இருக்கும் போது துன்பம் நீங்கி, இறைவன் எப்போதும் உடனிருப்பான்.

செத்தாரே கெட்டார் கரணங்கள் சேர்ந்த அதனோடு ஒத்தாரே யோகபரர் ஆனவர்கள் - எத்தாலும் ஆராத அக்கரணத்து ஆர்ப்புண்டு இங்கு அல்லாதார் பேராமல் செல்வர் அதன் பின். (47)

தன் முனைப்பு நீங்கி, மனக் கலக்கங்களை அகற்றியவர்களே சிவயோக நிலையில் நிலைபெறுவார்கள்.

அப்படி இல்லாதவர்கள் கரணங்களின் பிடியில் சிக்கி, மீண்டும் மீண்டும் பிறவிச் சுழலில் உழல்வார்கள்.

கண்ணும் கருத்தும் கடந்து ஒரு பேறு ஏயும் கண்ணும் கருத்தும் களிகூர - நண்ணி வடம் அடக்கி நிற்கும் வடவித்தே போல உடன் அடக்கி நிற்பர் காண் உற்று (48)

ஒரு சிறிய ஆலவிதைக்குள் பெரிய ஆலமரம் அடங்கியிருப்பதைப் போல, யோகிகள் பிரம்மாண்டமான இறைவனைத் தங்களுக்குள் அடக்கி வைத்திருப்பார்கள்.

கண்ணுக்கும் கருத்துக்கும் எட்டாத அந்தப் பேரின்பப் பொருளைத் தன்னுள் உணர்ந்து மகிழ்வார்கள்.

வானகமும் மண்ணகமுமாய் நிறைந்த வான் பொருளை ஊனகத்தே உண்ணும் அது என்? என்றனையேல் – ஏனகத்து வாதனையை மாற்றும் வகை அதுவே மண் முதலாம் ஆதனமே அன்றோ அதற்கு. (49)

எங்கும் நிறைந்த பரம்பொருளை இந்த ஊனுடம்பிற்குள் வைத்து எண்ணுவது ஏன் என்றால், அதுவே பழைய மல வாசனைகளை மாற்றும் வழியாகும்.

சிவபெருமானின் இயல்பை உணர்ந்து எப்போதும் அவனை நினைப்பதே அந்தத் தூய்மைக்கு அடிப்படையாகும்.

கல்லில் கமரில் கதிர் வானில் சாணைதனில் வல்லுப் பலகையினில் வாதனையைச் - சொல்லும் அகமார்க்கத்தால் அவர்கள் மாற்றினர் காண்; ஐயா சகமார்க்கத்தால் அன்றே காண். (50)

சரியை, கிரியை, யோகம், ஞானம் என்ற அகமார்க்கத்தின் சாரமாக இருப்பது 'அன்பு' மட்டுமே.

இந்த அன்பு நெறியின் மூலம் பல நாயன்மார்கள் சரியை நிலையிலேயே உயரிய முக்தியை அடைந்தனர்; இது வெறும் உலகியல் சார்ந்த மார்க்கம் அல்ல.

திருக்களிற்றுப்படியார் - 6 (37-40)

௨

திருக்கடவூர் உய்ய வந்த தேவநாயனார் அருளிச்செய்த

திருக்களிற்றுப்படியார்

தகவல் பலகை	விவரம்
நூல் பெயர்	திருக்களிற்றுப்படியார்
நூல் ஆசிரியர்	திருக்கடவூர் உய்ய வந்த தேவநாயனார்
காலம்	12ம் நூற்றாண்டு

---

தூல உடம்பாய முப்பத்தோர் தத்துவமும் மூல உடம்பாம் முதல் நான்கும் - மேலைச் சிவமாம் பரிசினையும் தேர்ந்து உணர்ந்தார் சேர்ந்தார் பவமாம் பரிசு அறுப்பார் பார். (37)

உடலினுடைய தத்துவங்களையும், மூலமாகிய உடலின் கூறுகளையும் கடந்து, மேலான சிவத்தின் தன்மையை ஆராய்ந்து உணர்ந்தவர்கள் பிறவித் தளையை அறுப்பார்கள்.

இறைவன் சுட்டி அறியும் பொருள் அல்ல; மாறாத இயல்பு உடையவன், பொறி புலன்களுக்கு அப்பாற்பட்டவன்.

எத்தனையோ தத்துவங்கள் எவ்எவர் கோட்பாடு உடைய அத்தனையும் சென்று அங்கு அளவாதே – சித்தம் எனும் தூதுவனைப் போக்கிப் போய்த் தூக்கு அற்ற சோதிதனில் பாதிதனைக் கும்பிடலாம் பார். (38)

பல சமய வாதிகளும் பல்வேறு தத்துவக் கோட்பாடுகளும் உலகில் உள்ளன; அவற்றால் இறைவனை அளவிட முயலாமல் சித்தம் தெளிந்து அன்பு நெறியில் நிற்க வேண்டும்.

அன்பு நெறியில் இருந்தால், திருவருளைத் துணைக் கொண்டு சிவபெருமானின் திருவடிப் பேற்றினை எளிதில் பெறலாம்.

சாம் பொழுதில் ஏதும் சலமில்லை; செத்தார் போல் ஆம் பொழுதிலே அடைய ஆசை அறில் - சோம்பிதற்குச் சொல்லும் துணை ஆகும் சொல்லாத தூய் நெறிக்கன் செல்தும் துணை ஆகும் சென்று. (39)

ஆசைகள் அற்று, செத்தாரைப் போலச் சலனமற்ற உணர்வு நிலையில் ஆன்மா தன் கடமையைச் செய்து இறைவன் அருள் வழியில் நிற்க வேண்டும்.

அத்தகைய பற்றற்ற நிலையே வீடுபேற்று நெறியில் சென்று பொருந்தவும், உணர்வு நிலை சிறக்கவும் உற்ற துணையாகும்.

வேண்டும் கால் வேண்டும் பிறவாமை என்றமையால் வேண்டின் அது ஒன்றுமே வேண்டுவது - வேண்டின்அது வேண்டாமை வேண்டவரும் என்றமையால் வேண்டிடுக வேண்டாமை வேண்டும் அவன் பால். (40)

இறைவனிடம் நாம் எதையேனும் கேட்க விரும்பினால், அது "இனி ஒருமுறை பிறவாமை வேண்டும்" என்ற ஒன்றாக மட்டுமே இருக்க வேண்டும்.

வேண்டாமை எனும் நிலையை அவனிடம் வேண்டிப் பெற்றால், அதுவே மற்றெல்லாப் பேறுகளையும் விட மேலான முக்திக்கு வழிவகுக்கும்.

திருக்களிற்றுப்படியார் - 5 (31-36)

௨

திருக்கடவூர் உய்ய வந்த தேவநாயனார் அருளிச்செய்த

திருக்களிற்றுப்படியார்

தகவல் பலகை	விவரம்
நூல் பெயர்	திருக்களிற்றுப்படியார்
நூல் ஆசிரியர்	திருக்கடவூர் உய்ய வந்த தேவநாயனார்
காலம்	12ம் நூற்றாண்டு

---

பற்றினுள் பற்றைத் துடைப்பது ஒரு பற்று அறிந்து பற்றிப் பறிந்திருந்து பார்க்கின்ற - பற்று அதனைப் பற்று விடில் அந்நிலையே தானே பரமாகும் அற்றம் இது சொன்னேன் அறி. (31)

உலகப் பற்றை விடுவதற்கு உதவும் ஒரே சாதனம் இறைப்பற்றைச் சார்வதே ஆகும்.

அந்நிலையிலும், 'யான் செய்கிறேன்' என்ற முனைப்பற்ற நிலையில் உயிரின் உணர்வு கீழ்ப்பட்டு இருக்க வேண்டும்; அந்தப் பற்றையும் விட்டால் பரம்பொருள் நிலை சித்திக்கும்.

அறிவு அறிவாய் நிற்கில் அறிவு பலவாம் என்று அறிவின் அறிவு அவிழ்த்துக் கொண்டு அவ் - அறிவினாராய் வாழ்ந்து இருப்பர் நீத்தோர்கள் மானுடரின் மாணவக தாழ்ந்த மணி நாவே போல் தான். (32)

தன்னறிவைக் கொண்டு அறியும் உயிரின் அறிவு நிலையானது அல்ல; அது பலவாறாகச் சிதறிச் செல்லும்.

மலப்பற்று நீங்கத் திருவருளையே பற்றி நிற்பவர்கள், மணியின் நாக்கு அசையாமல் இருப்பது போலத் தற்போதம் அடங்கி வாழ்வார்கள்.

ஓசை எலாம் அற்றால் ஒலிக்கும் திருச்சிலம்பின் ஓசை வழியே சென்று ஒத்து ஒடுங்கின் - ஓசையினில் அந்தத் தானத்தான் அரிவையுடன் அம்பலத்தே வந்து ஒத்தான் நந்தன் மகிழ்ந்து. (33)

உலகியல் ஆரவார ஓசைகள் ஒடுங்கும் போது, உள்ளே திருச்சிலம்போசை கேட்கும்.

அந்த ஓசை வழியே சென்று இறைவனுடன் ஒடுங்கினால், தற்போதம் ஒழிந்து அம்பலவாணனின் திருவருள் சித்திக்கும்.

சார்பு உணர்ந்து சார்பு கெட ஒழுகின் என்றமையால் சார்பு உணர்தல் தானே தியானமும் ஆம் - சார்பு கெட ஒழுகல் நல்ல சமாதியும் ஆம் கேதப் படவருவது இல்லை வினைப் பற்று. (34)

யான், எனது என்னும் செருக்கை விடுத்துத் திருவருளையே சார்ந்து நிற்பதே தியானம் ஆகும்.

அந்தத் தியான உணர்வும் அற்று இறைவனோடு ஒன்றி இருப்பதே சமாதி நிலை; இந்நிலை எய்தினால் வினைப்பற்று அணுகாது.

அன்றி வரும் ஐம்புலனும் நீயும் அசையாதே நின்றபடியே நிற்க முன்நிற்கும் - சென்று கருத்துவதன் முன்னம் கருத்து அழியப் பாயும் ஒரு மகள் தன் கேள்வன் உனக்கு. (35)

ஐம்புலன் வழியே செல்லாமல், திருவருளைப் பற்றி மனமசைவற்று நின்றால் இறைவன் உன் முன்னே தோன்றுவான்.

நீ எண்ணுவதற்கு முன்னமே உனது தற்போதம் அழியும்படிச் சிவபெருமான் உன்னுள் வந்து கலப்பான்.

உண்டு எனில் உண்டாகும்; இல்லாமை இல்லை எனில் உண்டாகும் ஆனமையின் ஓர் இரண்டாம் – உண்டு இல்லை என்னும் இசை தவிர்ந்த இன்பத்தை எய்தும் வகை உன்னில் அவன் உன்னுடனே ஆம். (36)

உயிரின் சிற்றறிவைக் கொண்டு இறைவனை உண்டு என்றோ இல்லை என்றோ அறுதியிட முடியாது.

உண்டு இல்லை என்ற விவாதங்களைக் கடந்து, திருவருள் வழி நின்று அவனைப் போற்றினால் அவன் அனுபவப் பொருளாக உன்னுடனே கலந்திருப்பான்.

திருக்களிற்றுப்படியார் - 4. (22-30)

௨

திருக்கடவூர் உய்ய வந்த தேவநாயனார் அருளிச்செய்த

திருக்களிற்றுப்படியார்

தகவல் பலகை	விவரம்
நூல் பெயர்	திருக்களிற்றுப்படியார்
நூல் ஆசிரியர்	திருக்கடவூர் உய்ய வந்த தேவநாயனார்
காலம்	12ம் நூற்றாண்டு

---

ஆதார யோகம் நிராதார யோகம் என மீதானத்து எய்தும் விதி இரண்டே - ஆதாரத்து ஆக்கும் பொருளாலே ஆக்கும் பொருளாம் ஒன்று ஆக்காப் பொருளே ஒன்று ஆம். (22)

முத்தி எய்தும் சாதனமாக ஆதாரம், நிராதாரம் என இருவகை யோக நிலைகள் உள்ளன.

ஆதார யோகம் என்பது அக பூசை வழிபாடாகும்; நிராதாரம் என்பது சிவ பரம்பொருளை உருவமின்றித் தியானிப்பதாகும்.

ஆக்கி ஒரு பொருளை ஆதாரத்து அப் பொருளை நோக்கி அணுவில் அணு நெகிழப் - பார்க்கில் இவன் ஆகை தான் ஒழிந்திட்டு ஏகமாம் ஏகத்து அவன் ஆகை ஆதாரம் ஆம். (23)

ஆதார யோகம் தூலம், சூக்குமம், பரம் என மூவகைப்படும்.

அதில் தூலம் என்பது குருநாதர் பணித்தபடி ஒரு உருவத்தை மனதிற்குள் தியானிப்பதாகும்; பக்குவம் வந்த பிறகு தியான உணர்வும் இன்றிச் சிவமேயாய் நிற்கும் நிலை கிட்டும்.

கொண்டது ஒரு பொருளை கோடி படக் கூறு செயின் கொண்டவனும் அப்பரிசே கூறு படும் - கொண்ட இரு பொருளும் அன்றியே இன்னது இது என்னாது ஒரு பொருளேயாய் இருக்கும் உற்று. (24)

சார்ந்த அதன் தன்மையைப் பெறும் இயல்புடைய உயிர், சிவ பரம்பொருளைத் தியானிப்பதனால் ஆன்மா தன்னை மறக்கும்.

தலைவனைத் தியானிக்கும் அந்நிலையில் ஆன்மா சிவமாம் தன்மை பெறும்.

அஞ்செழுத்துமே அம்மை அப்பர் தமைக் காட்டுதலால் அஞ்செழுத்தை ஆறாகப் பெற்று அறிந்தே - அஞ்செழுத்தை ஒதப்புக்கு உள்ள மதியும் கெடில உமைகோன் கேதம் அற வந்து அளிக்கும் கேள். (25)

திருவைந்தெழுத்தை முறையான குரு முகமாகப் பெற்றுத் தியானிக்க வேண்டும்.

அவ்வாறு தியானிக்க ஆன்ம போதம் கெடும்; அந்த ஆன்மாவுடன் இறைவன் உடனாய் நின்று அருள் புரிவான்.

ஆக்கப் படாத பொருளாய் அனைத்தினிலும் தாக்கித் தான் ஒன்றோடும் தாக்காதே – நீக்கி உடன் நிற்கும் பொருளுடனே நிற்கும் பொருள் உடனாய் நிற்கை நிராதாராம் ஆம் (26)

பரம் பொருள் அனைத்துப் பொருட்களிலும் கலந்திருந்தும், எதனோடும் தோயாமல் தன் தன்மையில் நிற்கும்.

அத்தகைய பரம் பொருள் உயிரின் அறியாமையைப் போக்க ஒன்றாயும், வேறாயும், உடனாயும் நின்று அருட்பேறு தரும்.

காண்கின்றது ஓர் பொருளைக் காண்கின்ற யோகிகளே காண்கின்றார்; காட்சியறக் கண்ணுதலைக் - காண்கின்றார் காண்பானும் காணப் படும் பொருளும் அன்றியே காண்கையினால் கண்டனரே காண் . (27)

அறிபவன்(ஆன்மா), அறிவு, அறியப்படும் பொருள்(சிவம்) ஆகிய திரிபுடி ஞானமானது, சிவம் காட்டினால் அன்றி உயிருக்கு விளங்காது.

காண்பானும் காட்சிப் பொருளும் அற்ற அதீத நிலையில் யோகிகள் இறைவனைக் காண்பார்கள்.

பேசாமல் பெற்ற அதனில் பேசாமை கண்டனரைப் பேசாமை செய்யும் பெறும் பெருமான் - பேசாதே எண் ஒன்றும் வண்ணம் இருக்கின்ற யோகிகள் பால் உள் நின்றும் போகான் உளன். (28)

நிராதார யோகத்திற்கு உரிய நிலை மௌனமே.

இப்பாடலில் 'பேசாமை' என்பது அமைதியாக இருத்தல், சொற்பதம் கடந்து நிற்றல் மற்றும் இறைத் தன்மையைச் சொல்லால் விவரிக்க இயலாமை ஆகிய நிலைகளைக் குறிக்கும்.

ஓட்டற்று நின்ற உணர்வு பதி முட்டித் தேட்டற்று நின்ற இடம் சிவமாம் - நாட்டற்று நாடும் பொருள் அனைத்தும் நானா விதமாகத் தேடும்இடம் அன்று சிவம். (29)

இறைவன் சுட்டி அறியப்படும் பொருள் அல்ல; அவன் பொறி புலன்களுக்கு அப்பாற்பட்டவன்.

மன ஓட்டங்கள் அற்று உணர்வு அவனிடம் பதியும் இடமே சிவமாகும்; அது தேடுதலுக்கு உரிய இடம் அன்று.

உணராதே யாதும் உறங்காதே உன்னிப் புணராதே நீ பொதுவே நிற்கில் - உணர்வு அரிய காலங்கள் செல்லாத காலத்துடன் இருத்தி காலங்கள் மூன்றினையும் கண்டு (30)

காலங்களைக் கடந்து நிற்கும் கடவுளையே பற்றி நிற்க வேண்டும்.

உலக இன்பங்களில் மயங்காமல், பொது நிலையில் நின்று தியானிக்க, முக்காலத்தையும் கடந்த இறைவனை அடையலாம்.

திருக்களிற்றுப்படியார் - 2 (4-11)

௨

திருக்கடவூர் உய்ய வந்த தேவநாயனார் அருளிச்செய்த

திருக்களிற்றுப்படியார்

தகவல் பலகை	விவரம்
நூல் பெயர்	திருக்களிற்றுப்படியார்
நூல் ஆசிரியர்	திருக்கடவூர் உய்ய வந்த தேவநாயனார்
காலம்	12ம் நூற்றாண்டு

---

அகலமாய மாய் நின்ற அம்பலத்து எம் கூத்தன் சகளமயம் போல், உலகில் தங்கி, - நிகளமாம் ஆணவ மூல மலம் அகல் ஆண்டனன் காண் மாணவக என் உடனாய் வந்து (4)

மலம் தன்னை விட்டு நீங்குமாறு பேரறிவு பொருளான இறைவன்,

குருவாய் எழுந்து அருள்கிறான். .

ஆகமங்கள் எங்கே? அறுசமயம் தான் எங்கே? யோகங்கள் எங்கே? உணர்வு எங்கே? - பாகத்து அருள் வடிவும் தானும் ஆய் ஆண்டடிலனேல், அந்தப் பெருவடிவை யார் அறிவார்? பேசு (5) .

சிவபெருமான் அருள் திருமேனி தாங்கி வரவில்லை என்றால்

சகலர் வகை ஆன்மாக்கள் உய்தி பெற வழியில்லை.

சாத்திரத்தை ஒதினாரக்குச் சற்குருவின் தன் வசன மாத்திரத்தே வாய்க்கு நலம் வந்து உறுமே - ஆர்த்த கடல் தண்ணீர் குடித்தவர்க்குத் தாகம் தணிந்திடுமோ தென்நீர்மயாய் இதனைச் செப்பு. (6)

சிவாகமங்களை உணர்த்தும் சித்தாந்த சத்திர நூல்களை.

நம் அறிவுக்கு ஏற்ப எளிமை படுத்திச் சொல்லும் குருமுகமாக கேட்டுப் பெறுக.

இன்று பசுவின் மலம் அன்ற,ே இவ் உலகில் நின்ற மலம் அனைத்தும் நீக்குவது இங்கு - என்றால் உருவுடையான் அன்றே உரு அழியப் பாயும் உரு அருள வல்லான் உரை. (7)

தம்மோடு ஈடுபாடு கொள்ளும் உயிர்களுடன்,.

தாம் ஈடுபாடு கொள்ளும் கடவுளை உணர்ந்து கொண்டால், மல நீக்கம் செய்து நம்மோடு நிலைபெறுவான்

கண்ட அத்தைக் கொண்டு கருமம் முடித்தவரே அண்டத்தின் அப்புறத்து என்னாதே - அண்டத்தின் அப்புறமும் இப்புறமும் ஆர் அறிவும் சென்று அறியும் எப்புறமும் கண்டவர்கள் இன்று (8)

ஞான ஆசரியரை கண்ட உடனே தன் முனைப்பு அடங்கும்.

அப்படி வாய்க்கப் பெற்றவரே சிவனை உணர்வார்கள்.

அன்று முதல் ஆறேனும் ஆனாய் உடனாகிச் சென்றவர்க்கும் இன்னது எனச் சென்றது இலை - இன்று இதனை எவ்வாறு இருந்தது என்று எவ்வண்ணம் சொல்லுகேன் அவ்வாறு இருந்தது அது. (9)

சிவ பெருமான் குருவடிவில் எழுந்தருளி

உபதேசித்த அனுபவத்தை சொல்ல முடியாது. உணரவே முடியும்.

ஒன்றும் குறியே குறி ஆதலால் அதனுக்கு ஒன்றும் குறி ஒன்று இலாமையினால் - ஒன்றோடு உவமிக்கல் ஆவதுவும் தான்இல்லை ஒவ்வாத் தவம் மிக்காரே இதற்குச் சான்று (10)

அருட் சத்தியின் ஆற்றலினாலேயே சிவ பரம் பொருளை அறிய முடியும்.

வேறு எந்த உவமை பொருளினாலும் சிவத்தை அறிய முடியாது..

ஆற்றால் அலை கடற்கே பாய்ந்த நீர் அந்நீர்மை மாதிரி அவ் ஆற்றான் மறித்தால் போல் - தோற்றிப் புலன்கள் எனப் போதம் புறம் பொழியும் நம் தம் மலங்கள் அற மாற்றுவிக்கும் வந்து. (11)

ஆன்ம போதம் கெட்டு சிவபெருமானோடு ஒன்றிய ஞானிகள்,

சிவமாகவே இருப்பார்கள். உலக வாழ்க்கையில் மற்றவர்களைப் போல இருந்தாலும்

உணர்வுகளால் அவர்கள் சிவத்தையே எண்ணி இருப்பார்கள்.