திருக்களிற்றுப்படியார் - 8 (51-60)

௨

திருக்கடவூர் உய்ய வந்த தேவநாயனார் அருளிச்செய்த

திருக்களிற்றுப்படியார்

தகவல் பலகை	விவரம்
நூல் பெயர்	திருக்களிற்றுப்படியார்
நூல் ஆசிரியர்	திருக்கடவூர் உய்ய வந்த தேவநாயனார்
காலம்	12ம் நூற்றாண்டு

---

உள்ளும் புறம்பும் நினைப்பொழில் உன்னிடையே வள்ளல் எழுந்தருளும் மாதினொடும் - தெள்ளி அறிந்து ஒழிவாய் அன்றியே அன்புடையை யாகில் செறிந்து ஒழிவாய் ஏதேனும் செய் (51)

முழு நிறைவு உடைய வியாபாகப் பொருள் சிவபெருமான்.

அவனை காண்பதற்கு ஆன்ம போதத்தை கைவிட வேண்டும்.

கண்ணப்பன் ஒப்பது ஓர் அன்பு இன்மை என்றமையால் கண்ணப்பன் ஒப்பது ஓர் அன்பினைக் - கண்ணப்பர் தாம் அறிதல் காளத்தியார் அறிதல் அல்லது மற்று ஆர் அறியும் அன்பு அன்று அது (52)

கண்ணப்பரும், காளத்தியப்பரும் ஒருவரை ஒருவர் தம் அன்பை அறியமுடியுமே அன்றி பிறரால் முடியாது.

ஆன்மாவின் அறிவு இச்சை செயல் மூன்றிலும் மல நெகிழ்ச்சி ஏற்பட்டது, இறைவனை சார்ந்து நிற்றல் வேண்டும்.

அவிழ்ந்து துணியில் அவிழ்ந்த அவிழை அவிழ்ந்த மனத்தால் அவிழ்க்க - அவிழ்ந்த சடை வேந்தனார்க்கக்கு இன்னமுதம் ஆயிற்றே மெய் அன்பில் சேந்தனார் செய்த செயல் (53)

சிவ பெருமானிடத்து அன்பு நிறைந்து இருக்க வேண்டும்.

கந்தை துணியில் கட்டிச் சுமந்த களி அமுது நிவேதனம் ஆனது உதாரணம்.

சுரந்த திருமுலைக்கே துய்ய சிவஞானம் சுரந்து உண்டார் பிள்ளை எனச் சொல்லச் - சுரந்த தனம் உடையாள் தென்பாண்டி மாதேவி தாழ்ந்த மனம் உடையாள் அன்பு இருந்தவாறு (54)

ஆண்டவனிடத்து கொண்ட அன்பின் மிகுதியை சொல்ல இந்த வரலாற்றுச் செய்தி உதவும்.

ஞானசம்பதர் எனும் மூன்று வயது பிள்ளைக்கு பால் அமுது தந்தவர் உமை அம்மை, என்ற செய்தியைக் கேட்டதும் மங்கையர்க்கரசியார் மனம் கசிந்து தனத்தில் பால் சுரந்தது அன்பின் மிகுதியைக் காட்டுகிறது.

அன்பே என் அன்பே என்று அன்பால் அழுது அரற்றி அன்பே அன்பாக அறிவு அழியும் – அன்பு அன்றி தீர்த்தம் தியானம் சிவார்ச்சனைகள் செய்யும் அவை சாற்றும் பழம் அன்றே தான் (55)

அன்பே உருவான சிவ பெருமானே பேரன்பு செலுத்துதற்கு உரியவன் என அன்பு மீதூர்ந்து நிற்றல் வேண்டும்.

தீர்த்தமாடல், தியானம், தல யாத்திரை, அர்ச்சனை போன்றவை செய்தல் திருவடிப்பேறு தரும்.

எல்லாம் அறிவுகளின் தாற்பரியம் என்னறிவு செல்லும் இடத்தளவும் சென்று அறிந்தேன் - வல்லபடி வாதனையை மாற்றும் வகை இதுவே மற்று அவற்றுள் எத்தமறக் கண்ட விதம் (56)

தற்போதம் ஒழிந்து பேராற்றல் உடைய பரம் பொருளோடு ஒன்றி இருப்பது ஒன்றே ஆன்ம சித்திக்கு வழி.

வித்தும் அதன் அங்குரமும் போன்று இருக்கும் மெய்ஞானம் வித்தும் அதன் அங்குரமும் மெய்யுணரில் - வித்து அதனில் காணாமையால் அதனைக் கைவிடுவார் கண்டவர்கள் பேனாமையால் அற்றார் பேறு (57)

ஞானத்தின் முடிந்த முடிவு சிவத்தைப் பொருட்களே என்பதை உணர வேண்டும்.

வித்து இல்லை என்றால் முளை இல்லை; சிவம் இல்லை என்றால் அருள் இல்லை.

ஒன்று அன்று இரண்டு அன்று உளது அன்று இலது அன்று நதிரு அன்று தீது அன்று நான் அன்று - நின்ற நிலை அன்று நீ அன்று நின் அறிவும் அன்று தலை அன்று அடி அன்று தான் (58)

சிவானுபவம் என்பது வார்த்தைகளால் சொல்ல முடியாது.

செய்யாச் செயலை அவன் செய்யாமல் செய்ததனைச் செய்யாச் செயலில் செலுத்தினால் - எய்யாதே மாணவக அப்பொழுதே வாஞ்சைக் கொடி வளர்க்கும் ஆனவமும் அற்றது அறி (59)

ஆன்மா கருவிகரணங்கள் வழியே எதையும் செய்யாமல் திருவருள் நினைவிலேயே சிந்தையை செலுத்த வேண்டும்.

அவ்வாறு செலுத்தினால், ஆணவ மலம் ஆன்ம அறிவை மறைக்க இயலாமல் பாச நீக்கம் ஏற்படும்.

ஏதேனும் காலமுமாம் ஏதேனும் தேசமுமாம் ஏதேனும் திக்கு ஆசனமுமாம் - ஏதேனும் செய்தால் ஒருவலுமாம் செய்யாச் செயல் அதனைச் செய்யாமல் செய்யும் பொழுது (60)

தன் பணி நீத்து திருவருள் வழி அடங்கி ஒழுகுபவர்கள் எவ்வித நியமங்களையும் கடைப்பிடிக்க தேவையில்லை.

அவர்களை எவ்வித வினைப்பயனும் சாராது.

-----