திருகளிற்றுப்படியார் - 7 (41-50)

௨

திருக்கடவூர் உய்ய வந்த தேவநாயனார் அருளிச்செய்த

திருக்களிற்றுப்படியார்

தகவல் பலகை	விவரம்
நூல் பெயர்	திருக்களிற்றுப்படியார்
நூல் ஆசிரியர்	திருக்கடவூர் உய்ய வந்த தேவநாயனார்
காலம்	12ம் நூற்றாண்டு

---

அரண் உணர்வுதனில் அவ்வுணர்வை மாற்றில் கரணமும் காலும் கைகூடும் - புரணம் அது கூடாமையும் கூடும்;கூடுதலும் கூட்டினுக்கு வாடாமையும் கூடும் வந்து (41)

ஐம்பொறிகளின் வழியே மனம் செல்லும் நிலையை மாற்றினால் மட்டுமே அந்தக் கரணங்களும், தச வாயுக்களும் ஆன்மாவின் வசப்படும்.

அதுவே அசைவற்ற சமாதி நிலை கூடுவதற்குச் சிறந்த வழியாகும்.

இன்று இங்கு அசேதனமாம் இவ் வினைகள் ஓர் இரண்டும் சென்று தொடரும் அவன் சென்றிடத்தே - என்றும் தான் தீது உறுவன் ஆனால் சிவபதி தான் கைவிடுமோ மாது ஒரு கூறு அல்லனோ மற்று. (42)

சீவன் முத்தர்களுக்கு அவர்கள் செய்த இருவினைப் பயன்கள் இறைவனாலேயே ஊட்டப்படும்.

தற்போதம் நீங்கிய நிலையில் அவர்கள் வினைகளால் பாதிக்கப்படாமல், உமையொருபாகனாகிய இறைவன் அவர்களைக் காத்தருள்வான்.

அநாதி சிவன் உடைமையால் எதையும் ஆங்கே அநாதி எனப் பெற்ற அணுவை - அநாதியே ஆர்த்த துயர் அகல அம்பிகையோடு எவ்விடத்தும் காத்தல் அவன் கடனே காண் (43)

சிவன், உயிர் மற்றும் உயிரைப் பற்றியுள்ள துன்பம் (மலம்) ஆகிய மூன்றும் அநாதியாகவே உள்ளன.

தொடக்கமில்லாத காலம் முதல் உயிர்களைத் துன்பத்திலிருந்து காத்தருள்வது அநாதி முத்தனாகிய சிவபெருமானின் கடமையாகும்.

தம்மில் சிவலிங்கம் கண்டதனைத் தாம் வணங்கித் தம் அம்பாம் மஞ்ச நீர் தாம் ஆட்டித் - தம்மை ஒரு பூவாக்கிப் பூவழியாமல் கொடுத்துப் பூசித்தால் ஓவாமை அன்றே உளன் (44)

மலப்பற்று நீங்கிய நிலையில் ஆன்மா சிவபெருமானிடத்து மிகுந்த அன்பு கொள்ளும்.

அந்நிலையில் எங்கும் சிவத்தைக் காணும் ஆன்மா, தன்னையே ஒரு மலராக்கி இறைவனிடம் முழுமையாக ஒப்புவிக்கும்.

தன்னைப் பெறுவதன்மேல் பேறு இல்லைத் தான் என்றும் தன்னைத்தான் பெற்றவன் தான் ஆர் என்னில் - தன்னாலே எல்லாம் தன்னுள் கொண்டு கொண்டதனைக் கொள்ளாதே எல்லாமாய் நிற்கும் இவன். (45)

அருளின் துணைகொண்டு, தற்போதம் அழியாமல் தன்னையே உணர்ந்து பெறுவதை விட மேலான பேறு வேறில்லை.

அதுவே பிறவிப் பிணி நீங்கிய வீடுபேற்றினைப் பெறும் உன்னத நிலையாகும்.

துன்பமாம் எல்லாம் பரவசனாய்த் தான் துவளில் இன்பமாம் தன்வசனாய் தான் இருக்கில் - என்பதனால் நின்வசனாயே இருக்கில் நின் உடனாம் நேரிழையாள் தன் வசனாயே இருப்பேன் தான் (46)

ஐம்புலன்களைப் பாசப் பொருட்களில் செல்ல விடாமல் தடுத்து, திருவருள் வழியே ஆன்மா செயல்படுவது இன்பத்தைத் தரும்.

அருள் வசப்பட்டுத் தன் முனைப்பின்றி இருக்கும் போது துன்பம் நீங்கி, இறைவன் எப்போதும் உடனிருப்பான்.

செத்தாரே கெட்டார் கரணங்கள் சேர்ந்த அதனோடு ஒத்தாரே யோகபரர் ஆனவர்கள் - எத்தாலும் ஆராத அக்கரணத்து ஆர்ப்புண்டு இங்கு அல்லாதார் பேராமல் செல்வர் அதன் பின். (47)

தன் முனைப்பு நீங்கி, மனக் கலக்கங்களை அகற்றியவர்களே சிவயோக நிலையில் நிலைபெறுவார்கள்.

அப்படி இல்லாதவர்கள் கரணங்களின் பிடியில் சிக்கி, மீண்டும் மீண்டும் பிறவிச் சுழலில் உழல்வார்கள்.

கண்ணும் கருத்தும் கடந்து ஒரு பேறு ஏயும் கண்ணும் கருத்தும் களிகூர - நண்ணி வடம் அடக்கி நிற்கும் வடவித்தே போல உடன் அடக்கி நிற்பர் காண் உற்று (48)

ஒரு சிறிய ஆலவிதைக்குள் பெரிய ஆலமரம் அடங்கியிருப்பதைப் போல, யோகிகள் பிரம்மாண்டமான இறைவனைத் தங்களுக்குள் அடக்கி வைத்திருப்பார்கள்.

கண்ணுக்கும் கருத்துக்கும் எட்டாத அந்தப் பேரின்பப் பொருளைத் தன்னுள் உணர்ந்து மகிழ்வார்கள்.

வானகமும் மண்ணகமுமாய் நிறைந்த வான் பொருளை ஊனகத்தே உண்ணும் அது என்? என்றனையேல் – ஏனகத்து வாதனையை மாற்றும் வகை அதுவே மண் முதலாம் ஆதனமே அன்றோ அதற்கு. (49)

எங்கும் நிறைந்த பரம்பொருளை இந்த ஊனுடம்பிற்குள் வைத்து எண்ணுவது ஏன் என்றால், அதுவே பழைய மல வாசனைகளை மாற்றும் வழியாகும்.

சிவபெருமானின் இயல்பை உணர்ந்து எப்போதும் அவனை நினைப்பதே அந்தத் தூய்மைக்கு அடிப்படையாகும்.

கல்லில் கமரில் கதிர் வானில் சாணைதனில் வல்லுப் பலகையினில் வாதனையைச் - சொல்லும் அகமார்க்கத்தால் அவர்கள் மாற்றினர் காண்; ஐயா சகமார்க்கத்தால் அன்றே காண். (50)

சரியை, கிரியை, யோகம், ஞானம் என்ற அகமார்க்கத்தின் சாரமாக இருப்பது 'அன்பு' மட்டுமே.

இந்த அன்பு நெறியின் மூலம் பல நாயன்மார்கள் சரியை நிலையிலேயே உயரிய முக்தியை அடைந்தனர்; இது வெறும் உலகியல் சார்ந்த மார்க்கம் அல்ல.