8. திரு உந்தியார்

௨ 

திருவியலூர் உய்ய வந்த தேவனாயானர் அருளிச்செய்த

திரு உந்தியார்

தகவல் பலகை	விவரம்
நூல் பெயர்	திருஉந்தியார்
நூல் ஆசிரியர்	திருவியலூர் உய்ய வந்த தேவநாயனார்
காலம்	12ம் நூற்றாண்டு

---

திருவாசகத்தில் வரும் தாழிசைப் பாடல்கள் போல 45 பாடல்களால் அமைந்தன.

உந்தீபற = உம்+தீ+பற என உம்முடைய தீவினைகள் பறந்து விடுவதாக அமைந்துள்ளது.

💡 உபதேசம் - பாடல்கள் 32-38

துரியம் கடந்த இத் தொண்டர்க்குச் சாக்கிரம்

துரியமாய் நின்றது என்று உந்தீபற

துறந்தார் அவர்கள் என்று உந்தீபற (32)

யான் எனது என்ற செருக்கு நீங்கி இறைவன் திருவடியே சிந்தித்து இருப்பவர்கள் துறவு எய்திய தொண்டர்கள், அவர்கள் நினைவு நிலையில் இருக்கும் போதே தூரியம் கடந்த நிலையில் இறைவன் திருவருளை உணர்வார்கள்.

பெற்ற சிற்றின்பமே பேரின்பமாம் அங்கே

முற்ற வரும் பரிசு உந்தீபற

முளையாது மாயை என்று உந்தீபற (33)

உலக போகங்களை பெறும் போது ஆன்மா பெறும் இன்பங்கள், தற்போதம் ஒழிந்து சிவத்தையே நினைந்து இருக்க, சிற்றின்ப பயன் உயிரை சாராமல் பேரின்பமே விளையும்.

பேரின்பமான பிரமக் கிழத்தியோடு

ஓர் இன்பத்து உள்ளான் என்று உந்தீபற

உன்னையே ஆண்டான் என்று உந்தீபற (34)

பேரின்ப வடிவிலான அருட் சத்தியுடன் பிரிப்பின்றி இருப்பவன் சிவ பெருமான். அவன் தன்னை சார்ந்தவர் களுக்கும் பேரின்பத்தையே அளிக்கிறான்.

பெண்டிர் பிடிபோல ஆண் மக்கள் பேய் போலக்

கண்டாரே கண்டார் என்று உந்தீபற

காணாதார் காணார் என்று உந்தீபற (35)

இறை சார்புற்ற ஆன்மாக்கள் தன்னை மறந்து தன் செயல் இன்றி, செய்யும் செயல்கள் யாவும் திருவருட் செயலாகவே இருக்கும்.

நாலாய பூதமும் நாதமும் ஒன்றிடின்

நாலாம் நிலையாம் என்று உந்தீபற

நாதற்கு இடம் அது என்று உந்தீபற (36)

பஞ்ச பூதங்களில் நாலாவது காற்று, இது பயிற்சியில் ஒன்றும் போது, அந்த நான்காம் நிலை அமையும். அதுவே நின்மல துரியம் அந்நிலையில் ஆன்மா பெருமானை கூடும். (நின்மல தூரியம்-மல வாசனையின்றி வியாபாக அறிவு விளங்கி தோன்றும் நிலை)

சென்ற நெறி எல்லாம் செந்நெறிஆம் படி

நின்ற பரிசு அறிந்து உந்தீபற

நீ செயல் செய்யாதே உந்தீபற (37)

தானே செய்கிறோம் என்ற உணர்வில் இருந்து விலகி இறைவன் செலுத்த செயல்படுகிறோம் என்ற உணர்வு ஏற்படும் போது, அது தற்போதம் அழிய ஏதுவாக இருக்கும்.

பொற்கொழுக் கொண்டு வரகுக்கு உழுவது என்

அக்கொழு நீ அறிந்து உந்தீபற

அறிந்து அறியாவண்ணம் உந்தீபற (38)

தன் முனைப்பு இல்லாமல் திருவருளின் வழி அடங்கி நின்று ஒழுகுதல் வேண்டும். கிடைத்த நல் பிறப்பை வீணாக்க கூடாது.